donderdag 15 januari 2015

Verzoeknummer

Er kwam een mailtje van iemand die mijn, inmiddels inactieve Etsy winkeltje zocht.
Ze wilde graag een gevilt telefoonhoesje.
Ik was natuurlijk helemaal vereerd. Wat leuk!

En dus ging ik aan de slag, het moest iets met bloemen worden, met een blauwe achtergrond. Dat is gelukt. Inmiddels is het hoesje in haar bezit, ze stuurde een vrolijk en tevreden mailtje, dat mij weer heel blij maakte.

Leuk, leuk, leuk!




woensdag 14 januari 2015

Een heel handig bulletjournal

Ergens op een weblog las ik over bulletjournalling. Een manier om overzicht te houden op al je rondslingerende to do lijstjes, afspraken, nog te lezen boeken, en alle dingen die je ergens opschrijft om niet te vergeten.
Ik bekeek dit instructiefilmpje, Googelde nog wat en werd steeds nieuwsgieriger.


Het leek een ideaal systeem, maar ook wel wat omslachtig. Onder het mom van "niet denken, maar doen" begon ik er gewoon maar aan, om het eens te proberen.



Inmiddels draait mijn bulletjournal een dag of tien, en ik ben verkocht.
Alle dingen die in mijn hoofd opkomen, schrijf ik op. Dat deed ik al, maar nu raken ze niet meer kwijt. Al die ideeën, nog te lezen boeken, nog te bloggen berichten, nog te naaien, haken, vilten, nog te doen op mijn werk, thuis, met de kinderen. En ook de dingen die gewoon moeten, natuurlijk.
En als je een dagje overslaat, of een paar, kun je gewoon verder gaan, dat vind ik ook erg fijn.

Wat een lekker systeem, en ook erg leuk om terug te kijken, merk ik nu al.
Wil je er meer van weten, hier (klik) vind je de website.





dinsdag 13 januari 2015

Stalker

Het was zó eng, dat toen mijn liefste de slaapkamer binnen wandelde en tegen me begon te praten, ik alleen kon stamelen.. "Sssst... eng... verder lezen..."

Want ik kon natuurlijk niet stoppen op het moment dat ze zich heeft opgesloten in de badkamer omdat er een moordenaar in huis is, die probeert met een schroevendraaier het slot terug te draaien. Haar handen werden glad van het bloed en het angstzweet, en ze kon dat draaiknopje aan de binnenkant bijna niet meer tegenhouden.

Zo eng was het, en natuurlijk beschrijft Lars Keppler het nog veel intenser.
Het boek was verschrikkelijk spannend, ik moest blijven lezen.
En ik denk jij ook. Als je durft.


Hier de samenvatting:

Zweden is in de ban van een seriemoordenaar die zijn slachtoffers eerst filmt vanuit het donker, thuis waar ze zich veilig wanen, en het filmpje vervolgens op YouTube plaatst. Enkele dagen later wordt degene die gefilmd is zijn volgende slachtoffer. Het onderzoek naar de moordenaar verloopt stroef, tot bij het lichaam van het vierde slachtoffer een bewusteloze man wordt aangetroffen. De man kan zich echter niets herinneren van de moord. Om zijn onschuld te bewijzen, roept zijn familie de hulp in van hypnotiseur Erik Maria Bark. Maar de informatie die Erik verkrijgt biedt geen enkele duidelijkheid. Dan wordt er een nieuwe moord gepleegd, en de verdachte heeft dit keer een alibi. Er lijkt slechts één persoon te zijn die de zaak kan oplossen: Joona Linna. Maar die is meer dan een jaar geleden verdwenen…




maandag 12 januari 2015

Academisch Playmobil ziekenhuis

Er gebeuren hier aan de lopende band verschrikkelijke ongelukken, waarna er geroutineerd ambulances en spoedeisende hulp wordt ingeroepen.
Maar gelukkig gaat het soms om geboortes of nacontroles, met goede afloop.


Aan tafel vraagt mijn liefste of het eigenlijk een academisch ziekenhuis is, die plastic kolos in miniatuur formaat in onze woonkamer.

"Academisch? Wat is dat nou weer?"
"Nou, daar leren ze heel veel, en doen ze de allernieuwste kennis op. Dat zijn vaak hele moderne ziekenhuizen."

"Nou ja! Dan ben je ziek, dan moet je al de hele dag in bed liggen en dan moet je ook nog léren!"





zondag 11 januari 2015

Goddelijke Japanner

Hongerig liepen ze door Amsterdam, op zoek naar een goed restaurant. En toen zagen ze een Japans restaurant, bijna helemaal vol, gevuld met... Japanners!
Dat leek een goed teken en dat was het ook.
Dit verhaal vertelde m'n zusje, toen we er afgelopen weekend aten, met onze andere zusjes, een heel kwartet in totaal.

Goddelijk was het, echt heerlijk. Kakelverse geroosterde en rauwe vis, prachtig geserveerd.



Als je in Amsterdam bent, moet je er echt eens naartoe, het zit vlakbij het Leidse Plein.

Hier: klik!


Het eten was super, het gezelschap nog beter, de avond lekker lang en het nagenieten nog langer, want dat duurt nog steeds. Mmm.

zaterdag 10 januari 2015

Heerlijke ham-ricotta-quiche

In het tijdschrift "Smult", waar ik het afgelopen weekend over had, zat nog een heerlijk recept verborgen.
Het is op smulweb geplaatst door Tos29, waarvoor dank.
Vaak houd ik bij een quiche recept een heleboel vulling over, of blijft het allemaal te nat.
Deze keer klopte het als een bus, ik kon 8 mini quiches maken (en gebruikte dus geen muffinvormen, maar mini quiche vormen) en alle vulling ging op.

Pak bladerdeeg
olijfolie
100 g champignons
5 bosui, gesneden
1 teentje knoflook, gesneden
50 g cheddar
125 g ham, in reepjes
200 g ricotta
2 eieren
1 tl nootmuskaat

1. Ontdooi het bladerdeeg.
2. Verwarm de oven voor op 180 graden.
3. Verhit olie in de pan en bak champignons, bosui en knoflook voor 3 min. Laat daarna afkoelen.
4. Leg het bladerdeeg in de muffinvormen en bak deze alvast in de oven gaar. Haal ze er daarna uit.
5. Meng het champignons mengsel met cheddar, ham, ricotta, eieren en nootmuskaat en breng op smaak met zout en peper.
6. Schep de vulling in het voorgebakken bladerdeeg.
7. Plaats in de oven voor 20 minuten.

Het recept vond ik hier: (klik!).

Zo zagen de mijne eruit:

Heel anders dan die van Tos29 himself:


Geen idee hoe dat kan.

vrijdag 9 januari 2015

De hele wereld op de keukentafel

Het is een jaarlijks terugkerend ritueel, mijn nu-even-niet-reizende echtgenoot die nauwkeurig prikkertjes, voorzien van de goede data, in zijn piepschuim-globe prikt.
Zo houdt hij precies bij waar hij was, hoe vaak, en wanneer.

Het was ooit een surprise die hij kreeg, en die gaat nooit meer weg, dat snap je.







donderdag 8 januari 2015

Combinatie-jasje

Onze oudste blondie wilde een jasje. Ze liet me allerlei jasjes zien die in de etalages van allerhande online-winkels prijken. Toen doken we de zelfmaakmode-tijdschriften in en kwamen uit bij een combinatie van deze twee:



En dus ben ik weer lekker bezig!



woensdag 7 januari 2015

Enorme insecten op de muur

Sinds vorige week zitten er twee enorme insecten op de keukenmuur.




En ze mogen voor altijd blijven.

dinsdag 6 januari 2015

Een niksnut in hart en nieren

De titel weerhield me ervan om eerder te gaan, maar tijdens dat dagje Amsterdam-op-de-fiets kwam het er toch van. We bekeken de trailer op mijn telefoon en waren om.
En we kregen geen spijt, zeker niet!
Wat een geweldige film, ik snap wel dat 'ie bedolven is onder de gouden kalveren.

Ik kan een hele hoop gaan schrijven, maar eigenlijk zegt de trailer alles.

Ik zou zeggen, geniet ervan, zoals wij genoten van Aanmodderfakker, de leuke bios (we zaten namelijk in het Ketelhuis) en die heerlijke zeezout-karamel Tony Chocolonely:


maandag 5 januari 2015

Taalvoutje op de Haarlemmerstraat

Er moest tijdens een dagje Amsterdam-op-de-fiets weer eens Tony Chocolonely gekocht worden, om tijdens de film 's avonds lekker ongegeneerd op te eten.
We waren op de Haarlemmerstraat, waar mijn liefste zijn fiets & mij parkeerde om even snel binnen te rennen bij de Marqt, daar liggen die dikke repen ongelooflijk te lonken voor het raam.

Ik had tijdens het wachten uitzicht op een prachtige muur, helemaal beschilderd, maar ontsierd door een slordig A4-tje.


Ik vroeg me tijdens het wachten af wat me meer zou storen, een fiets voor deze prachtige muurschildering, of dit. Ik moest om dit briefje wel even lachen, dat was me bij een stel fietsen niet gebeurd, moet ik eerlijk toegeven. Maar toch vind ik het een vreselijk gezicht.

De schildering is trouwens van Telmo Miel, op zijn site (klik!) vond ik een foto van de hele muurschildering:


Het is een initiatief van de hoofdsponsor van het Rijksmuseum; de ING. 
Het project heet "Oude meesters door nieuwe meesters" en er zijn er nog twee in de stad te vinden. Wat een geweldig initiatief vind ik het! Als je er meer over wil zien en lezen moet je hier (klik!) echt even kijken.

Amsterdam heeft het. Dat blijkt maar weer.




zondag 4 januari 2015

Toilettasje met witlof

Volgende week vertrekt een lieve vriendin van ons met haar lief voor een dikke maand down-under. En dus werd er genaaid en gestempeld, zodat ze haar kleine spulletjes een goed plekje kan geven in de camper waarmee ze gaan rondtrekken.


Het patroon heet Juliette, en stond in een "La maison Victor" van een tijdje geleden. Het is ook te vinden in het boek "Mijn tas".

Natuurljk moest het bijna-laatste-stukje-wereldkaart-stof erin verwerkt worden.







"Wat staat er nou op dat plakband mam? With love? Gedver! Ik lust geen witlof!"
Aldus onze jongste blondie. 

zaterdag 3 januari 2015

Heerlijk gevulde Turkse broodjes-recept

Wie weleens zoekt naar een lekker recept, komt zeker de site van Smulweb tegen op het internet. 
En het leuke is: ze geven af en toe een tijdschrift uit met hun recepten! Het heet "Smult".


Ik maakte de gevulde Turkse broodjes van Smulwebkok Iggy1, wie dat dan ook mag zijn, en ze waren heerlijk.
Als je nog niet weet wat je dit weekend op tafel zet, kun je met een gerust hart deze broodjes maken.
Lekker & makkelijk, wat wil je nog meer?


Hier : (klik!) vind je het recept.
Ik deed het ongeveer zo:
Je mengt lamsgehakt met ui, pijnboompitten, paprika, stukjes tomaat, peterselie en nog wat kruiden.


Je maakt van bloem, water zout en gist wit brooddeeg.


Je drukt elk bolletje plat en duwt er een lepel gehaktmengsel in, de randjes bestrijk je met eigeel.


En dan druk je het balletje dicht. Zorg ervoor dat je er niet teveel vulling in doet, ik kon me maar een beetje beheersen, propte ze lekker vol en daardoor zijn er een paar broodjes opengebarsten bij het bakken. Gulzigheid... het is nou eenmaal een verleidelijke zonde.


Je bestrijkt de bolletjes met het resterende eigeel en bestrooit ze met sesamzaad, dan gaan ze de oven in.


Natuurlijk maakte ik voor de blondies ook wat ordinaire cocktailworst-broodjes, dat zijn die vier langwerpige die een beetje uit de toon vallen, maar met gejuich ontvangen werden.

De gehaktbroodjes waren zalig, mmmm. 
En mooi waren ze ook, maar ik ben glad vergeten ze te fotograferen, te druk met smullen.


vrijdag 2 januari 2015

Is dit een mens

Als je de verschrikkingen van een concentratiekamp moet doorstaan, en je hebt zelfs dan, als alles je is ontnomen, nog het vermogen om je af te vragen waar het mens-zijn ophoudt, en wat er dan overblijft, dan ben je een held.

Ik zal wel tot een van de laatsten behoren die dit boek nog niet las. Als jij dat ook bent is het een aanrader, waardoor je toch weer anders tegen mensen, en alles wat ze kunnen doorstaan, of waar ze anderen toe aanzetten, gaat kijken.

Het was dit wereldberoemde boek dat mij raakte:


Vrij snel na de bevrijding schreef hij dit boek, en het is nog steeds actueel.

Op Wikipedia (klik) las ik dat hij in 1967 onder verdachte omstandigheden is overleden; hij viel van een trap. Men gaat er vanuit dat hij er zelf voor gekozen had om te sterven, wat ik echt verschrikkelijk vind, als je bedenkt wat hij heeft gedaan om juist te óverleven.


Dit staat erover op bol:

Klassieke getuigenis over de jodenvervolging

In 1943, na de tweedeling van Italië, met de koning en de geallieerden in het zuiden en Mussolini in het noorden, trok Primo Levi als verzetsstrijder de bergen in, maar werd al na enkele maanden opgepakt. Als jood werd hij naar Auschwitz gedeporteerd, vanwaar hij als een van de weinigen terugkeerde. Onmiddellijk na de bevrijding schreef hij, aanvankelijk uit een chaotische, blinde drang Is dit een mens, dat wordt beschouwd als een van de klassieke getuigenissen over de jodenvervolging.