Tommaso Santucci

Op Corsica slenterden we zo nu en dan een galerie binnen. Als er eentje was, trouwens, want er waren er natuurlijk maar heel weinig.
In Bastia zagen we werk van Tomasso Santucci, een Italiaan (met een nogal wonderbaarlijke profielfoto op zijn site, trouwens, ga zelf maar eens kijken: klik!)

Hij maakt een heleboel dingen, maar wij vielen voor z'n blokkenwerk:

Sinds we terug zijn heeft mijn echtgenoot me al de nodige hints gegeven, of ik niet ook zoiets kan maken. Zo'n plan moet rijpen, daar moet ik eerst heel lang over denken, en het laten sudderen op de achtergrond, totdat ik de geest krijg en aan de slag ga.

Toevallig kreeg ik vorige week heel veel doosjes in het perfecte formaat. Hm.

Corsica Ferry

Omdat we verschrikkelijk op tijd waren duurde het wachten lang in de haven. Toen de boot eindelijk aanlegde en maar fietsers, auto's, vrachtwagens, campers, caravans en wandelaars bleef uitspugen hadden we alles en iedereen wel bekeken, daar in de haven in Bastia.

"Mooi hè, meiden." zei mijn echtgenoot met van die twinkelende ogen.

"Hoe zouden ze alle auto's erop laten rijden! Eerst het benedendek misschien, en dat er dan een klep omlaaggaat en dan het bovendek..."

Er viel een stilte, die ik maar opvulde met de woorden:

"Als er nou twee jongetjes achterin zaten, had je nu wel de aandacht, schat."

"Nee! Toch meiden?"

Waarop onze jongste zei:

"Huh? Waar heeft pap het nou weer over?"

Heel soms is het een een zwaar en eenzaam bestaan, zo als enige man in ons gezin.

Dag Corsica, met je baaien en je blauwe water. Met je allerlekkerste citroenbasilicum schepijs, met je kleine dorpjes met oude mannetjes op een bankje onder een grote boom. 

Tot vast wel weer een andere zomer!

Zout en pure chocolade

O man, degene die bedacht heeft pure chocolade en zeezout te combineren moet de hemel in geprezen worden.

Mijn liefste kocht meteen een bescheiden voorraad, en dat terwijl de vakantiekilo's er juist vanaf moeten de komende tijd. 

Mocht je deze reep ergens tegenkomen, en een stukje laat smelten in je mond, hier een waarschuwing: door het sluiten van de ogen en het uitbrengen van zaligmakende geluiden kan men door omstanders enigszins bevreemd worden aangekeken.

(Ik spreek uit ervaring.)

Tapestry haakwerk

Het is hip, want het zingt rond op allerlei blogs en op Pinterest. Ook ik werd erdoor gegrepen, een nieuwe haaktechniek, hé, da's natuurlijk altijd een leuke uitdaging!

Terwijl de blondies het broodnodige Catan-onderwijs van mijn liefste kregen, haakte ik er lekker op los.

Een tas wordt het, de bodem is klaar, en het onderste randje ook. Voorlopig heb ik weer wat te doen!

Gestrikt op het strand

Ergens tijdens de heenreis, begin juli, zag ik in zo'n lekkere grote Franse supermarkt een boekje over knooparmbandjes liggen, maar ik nam het niet mee. Hobbyboekjes heb ik genoeg, dacht ik. 

Spijt had ik later, hele bergen spijt, want het kostte maar €3,50 en onze oudste knoopte inmiddels allerlei haakdraadjes aan elkaar. En nergensnergensnergens zagen we dat leuke boekje meer.

Totdat we van de week door Bastia slenterde. Toen zag ik het gelukkig in de etalage van een klein handwerkwinkeltje liggen, ha!

Inmiddels is er al heel wat afgeknoopt, op de meest prachtige locaties. Door onze blondies en die van onze vakantievrienden.

Het doet me denken aan vroeger, toen deed ik het ook, uuuuuurenlang. 

Tranen in de nacht

Vannacht lag ik stilletjes te huilen in onze tent, met mijn zongebruinde liefste zacht snurkend naast me. Het was even na middernacht en ik las de laatste adembenemende bladzijden uit mijn boek. Ze waren zo aangrijpend dat de tranen begonnen te komen en ik probeerde om zo zachtjes mogelijk mijn neus op te halen, zodat mijn slapende gezin niet zou ontwaken.

Dit zal ik me altijd herinneren, denk ik, diep weggestopt in Corsica, met ver weg de nachtelijke campinggeluiden om me heen en dan dit boek, wauw...

Eigenlijk las ik het als tussendoortje. Na een goed boek kies ik graag even een chicklit of een ander eenvoudig boek, voor ik me weer op iets met meer inhoud stort.

Door de kaft werd ik misleid:

Het is een van de allerontroerendste boeken die ik ooit heb gelezen, ik ben er nog steeds vol van.

Hier is de samenvatting, die ik weer eens van bol.com heb gepikt:

‘Dit liefdesverhaal overtuigt, niet alleen omdat het je raakt, maar ook omdat het zo herkenbaar is.’ The New York Times
Louisa's wereld is klein. Ze werkt in een café om de hoek en woont nog bij haar ouders, en hoewel ze ergens wel weet dat haar vriend Patrick niet de liefde van haar leven is, passen ze goed genoeg bij elkaar. Lekker overzichtelijk. Wills wereld is ook klein. Vroeger had hij alles wat hij zich kon wensen - een goede baan, avontuurlijke vakanties, een mooie vriendin - maar door een ongeluk zit hij in een rolstoel, verlamd vanaf zijn nek. Door de chronische pijn en zijn wanhoop ziet hij maar één uitweg.
Wanneer Louisa haar baan kwijtraakt, gaat ze aan de slag als Wills verzorger, en het duurt niet lang voor de tegenpolen botsen. Als ze ontdekt wat Will voor ogen heeft, besluit Louisa alles op alles te zetten om hem van gedachten te doen veranderen. Maar hoe overtuig je iemand dat er nog zo veel avonturen te beleven zijn, als je zelf de wereld niet durft te ontdekken?
De internationale bestseller die harten over de hele wereld verovert. Deze roman is voor iedereen die geraakt werd door Intouchables en Mar adentro.

Deze wil je niet missen, dat kan ik je verzekeren!

En het mooie is: je kunt het gratis en voor niks lezen op je tablet, via www.vakantiebieb.nl!

Goede honger!

Soms is er een druppeltje internet, zoals nu, en kan ik weer 'ns wat bloggen.

Deze foto bijvoorbeeld, genomen in een soort pastabar in Toulon, vlak voordat we de boot op gingen: 

"Wat betekent dat mam, goede honger?"

Ik gok dat er de Google-translater hier een klein grapje heeft uitgehaald!

En verder... Ja, verder ben ik aan het luieren, lezen, schilderen en haken terwijl mijn liefsten snorkelen, zwemmen en veel potjes Uno spelen. Mmmmmm.

Verstoken

We gaan diep Corsica in, heel diep. Zonder WiFi of andersoortig internet, zelfs mijn vers aangeschafte Travel & Surf bundel haalt daar niks uit.

Dat wordt dus een verplichte blogpauze. Au revoir!