Vanaf dit weekend ben ik de twijfelachtig-trotse bezitter van een wegwerpjurk.
Dat komt zo: ik had nog een leuke lap liggen, en die combineerde toevallig perfect met een heel makkelijk Burda-patroon. Hop, aan de slag dus, ook was het al rond 22.00 uur op de vrijdagavond.
Na anderhalf uur tekenen, knippen en naaien zat 'ie in elkaar, kijk, daar hou ik van!
De volgende dag deed ik een licht gekleurd wasje, en nam het jurkje meteen mee, want er zat een klein vlekje in de stof.
Stom, stom, stom! De rode bloemen gaven enorm af, dus de rest van de was kleurde lichtroze en het jurkje kwam verlept en verwelkt uit de wasmachine.
Maar.... ik had nog genoeg stof over voor een tweede exemplaar. In een half uur zat het in elkaar. Mèt wat kleine aanpassingen in lengte en breedte.
Tadááááá:
Tja, nu heb ik dus een niet wasbaar jurkje. Maar wel een leuke!
Daarom is het een wegwerpjurkje geworden, lekker decadent.
Gelukkig was de stof spotgoedkoop. Ik begrijp nu waarom...