Zeur niet

Het is geen hint, hoor, en geen advies en het slaat ook niet op deze dag, die heerlijk was.

Het is gewoon één van mijn favoriete gedichten. En omdat ik sindskort zomaar opeens bij een poëzieclubje hoor, kwam het in me op. 

(Eigenlijk is het wèl een gouden advies, bedenk ik me nu opeens.)

Zeur Niet

Tekst: Annie M.G. Schmidt Muziek: Harry Bannink Uit: Heerlijk duurt het langst Oorspronkelijke uitvoering: Conny Stuart Als je moe bent  Als je oud bent  Als je rillerig en miezerig en koud bent  Als je een man weer met een juffrouw op de Pier zit  Als de echtelijke liefde je tot hier zit  Als je schoonfamilie vraagt om ondersteuning  Als je vader zich weer vasthoudt aan de leuning  Als er sneeuw is, als er mist is  Als het ijzelt en je minnaar een sadist is  Als dat allemaal je lot is  En je vraagt of er een God is  Sla dan woedend met de deuren  Ga je cocktaildress verscheuren  Maar niet zeuren Huil in je bed, bijt in je laken  Vloek tegen iedereen, schreeuw van de daken  Maar zeur niet, zeur niet, zeur niet  Trap om je heen, wees nooit een dame  En gooi het theeservies dwars door de ramen  Maar zeur niet, zeur niet, zeur niet  Neem een grote schaar en knip in het velour  Scheld de vrouw van de notaris uit voor hoer  Doe dat allemaal  Maak een grof schandaal  Maar zeur niet, zeur niet, zeur niet Als je down bent  Als je ziek bent  Als je kromgetrokken van de reumatiek bent  Als de regen door het dak lekt op de grond  En je zeven kinders hebben rooie hond  En geen stukje eten in de frigidaire  En de muizen vallen morsdood in de serre  Als je Austin op een paal botst  Als de kat weer op het mat van het portaal kotst  Als je arm bent als een kerkmuis  Moet gaan dweilen en in een werkhuis  Ja, dat alles kan gebeuren  Zelfs in technicolorkleuren  Ga niet zeuren Spring in de gracht of knip je haar af  Duw ouwe dametjes van 't trottoir af  Maar zeur niet, zeur niet, zeur niet  Ga judo leren, ga striptease dansen  Schiet je revolver leeg op Pierre Jansen  Maar zeur niet, zeur niet, zeur niet  Ga naar het postkantoor en spuug door het loket  Krijg een hartaanval of ga desnoods naar bed  Met de kardinaal  Doe dat allemaal  Maar zeur niet, zeur niet, zeur niet Raak aan de drank, haat al je vrindjes  Breek in bij Luns, pik al z'n lintjes  Maar zeur niet, zeur niet, zeur niet  Ransel je kind, knijp je parkietje  Zeg tot de generaal: "U bent een mietje"  Maar zeur niet, zeur niet, zeur niet Tjongejongejonge wat een toon  Tjongejongejonge niet gewoon Doe dat allemaal  Met een kannibaal  Maar zeur niet, zeur niet, zeur niet

Een mooi geheim

Elk schooljaar klets ik wel met mijn klas over geheimen. Dat er fijne geheimen zijn en rotgeheimen, en wat je daarmee kunt doen, of wat beter niet...

Nu heb ik zelf een geheim. Een fijne, dat gelukkig wel. Eigenlijk zelfs twee.

Het zijn jurkjes die ik mocht naaien, voor twee piepkleine bruidsmeisjes. Ze zijn heel leuk geworden en heel schattig ook.

Maar ja, dit is alles wat ik kan delen:

Als de bruiloft is geweest, mag ik ze laten zien. Ik wens het paar en de meisjes nu alvast een prachtige dag en veel gouden bergen van geluk!

 

Eerste schooldag perikelen

Om zeven uur stonden de blondies trappelend naast ons bed, dus sleurden wij onszelf ook naar beneden, luisterend naar grootse plannen en lacherige verhalen over juffen, klasgenoten en praktische tips voor de eerste schooldag, zoals op tijd zijn want je mag zelf weten waar je gaat zitten, bijvoorbeeld.

Toen ik de koelkast opendeed, knipperend tegen al dat licht dat daar 's morgens vroeg uitkomt, om het ontbijt bij elkaar te grabbelen, zei onze oudste:

"Ik heb al een donut gehad."

Mijn wenkbrauwen gingen omhoog, want donuts waren bij mijn weten niet in huis.

"Ja, na het zwemmen" zei ze toen, wat in het geheel niet verhelderd werkte.

Naar aanleiding van de verbaasde blikken in de slaperige ogen van mij en mijn liefste verklaarde ze het.

"In mijn droom dan, hè?!"

Opruimeritis

Na een week van soppen, wassen en zoetjesaan beginnen met werken, werd het vandaag toch echt tijd om de tent weer achter het schot op zolder te verstoppen, tot we 'm volgend jaar weer lekker meenemen de frisse buitenlucht in.

Dat bracht mijn echtgenoot ertoe het schot eens even lekker-helemaal-leeg te halen, om eens wat weg te gooien. Bijvoorbeeld de dingen die daar al lagen te verstoffen sinds we hier wonen.

Ontzettend verheugd was ik, met deze onverwachte woorden uit de mond van Prins "Wie Wat Bewaart Die Heeft Wat de Eerste".

En wat er tevoorschijn kwam.... Poehee!

Hopen rommel, maar ook vertederende dingen, waardoor ik mijn liefste als klein ventje probeerde voor te stellen.

Je smelt toch als je dit ziet:

Autojacht

Vandaag gaan we op autojacht. Ik ben benieuwd welke we in onze hinderlaag gaan lokken...
Ik zit liever thuis met een haaknaald, kan ik je vertellen.

Ik kan natuurlijk ook het één met het ander combineren, natuurlijk.

En als ik dan toch lekker bezig ben...

(Hier: klik! heb ik de foto's gevonden.)

Beeldende vorming blog!

Ik ben een geluksvogel, want dit schooljaar heb ik er een hele leuke taak gekregen.
Om mijn collega's te ondersteunen op het gebied van beeldende vorming, mag ik een atelier inrichten in de school, waar ik om de week een ochtend beeldende vorming zal gaan geven. Hoera!
Om ervoor te zorgen dat het atelier ook gebruikt wordt op de overige dagen, maak ik ook een digitaal atelier aan, waar ik leuke lessen beeldende vorming ga verzamelen. Zo kan iedereen ermee aan de slag.
Het is eigenlijk een weblog, want al dat bloggen bevalt me wel.
En die leuke lessen,  die moeten natuurlijk eerst getest worden, ha!
De blondies en ik maakten plastic lichaamsdelen zodat de kinderen op school op die manier een beeld kunnen gaan maken, dat was lachen!
Gisteren heb ik de les met ons team van ruim 50 enthousiaste onderwijsfreaks gedaan, we hebben genoten.
Ik heb er veel vertrouwen in dat meer mensen nu met beeldende vorming aan de slag willen gaan, ik ga er in elk geval mijn stinkende best voor doen!

Op het blog kun je precies zien wat ik bedoel: www.wisselatelier.blogspot.nl.
Ik ga er elke twee weken een nieuwe les op plaatsen, daar heb ik nu al zin in!

Heerlijk aan de keukentafel

Dit mis ik echt als ik op vakantie ben.

Heerlijk stempelen en knutselen aan de keukentafel, samen met de blondies, omdat mijn schoonvader jarig was. We maakten een boekje voor hem, met allemaal oude ansichten die we vonden op de Noordermarkt.

Onze jongste gebruikte haar zelf gegutste giraffenstempel.

En onze oudste is inmiddels een kunstenaar in de dop.

Bovendien bakte ik een lekkere verjaardagslasagne voor hem (en ons).

Zoals het klokje thuis tikt...

De verhalenvertelster

Die Jodi Picoult, die kan er wat van. Eerst las ik "De andere zoon" en verbaasde me erover dat ze je zo meeneemt, echt onder de huid van haar personages.
En nu deed ze het weer. Wauw, dit was weer prachtig.

Dit is het verhaal:

Sage werkt in een bakkerij. Ze raakt bevriend met Josef, een aardige oude man die vaak met zijn hondje door de buurt wandelt. Tot de dag dat hij haar een foto van zichzelf laat zien in SS-uniform, vertelt dat hij wil sterven en haar vraagt hem daarbij te helpen. Sage weigert. Haar grootmoeder, Minka, met wie ze een sterke band heeft, is een overlevende van de Holocaust. Ooit was Minka een vrolijk meisje dat ervan droomde schrijfster te worden. Maar die dromen vielen in duigen toen ze naar Auschwitz werd gedeporteerd.
(Bron: bol.com)

Je voelt al na een tijdje lezen aan, dat alle verhaallijnen elkaar zullen gaan raken, maar hoe?
Sage, Josef, en Minka zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Je weet ook dat àls ze elkaar raken, het verschrikkelijke gevolgen zal hebben.
En dat is ook zo. Lees maar.

Ananassen

Kijk, hier word ik blij van!

Wil je 'm ook haken? Hier: klik!

Gympies

Ik ben blij met m'n nieuwe gympies. En... de héle wereld past eronder!

De gympies zijn van mij, maar het zinnetje is van Hans en Monique Hagen. Uit het prachtige boek "Jij bent de liefste".

Een hart van steen

Vroeger, toen we nog jong(er) & romantisch(er) waren, zocht mijn liefste op buitenlandse stranden naar hartvormige stenen, die ik liefdevol bewaarde in een glazen IKEA-vitrinekistje.

Op Corsica vond onze oudste een bijna hartje.

"Geef 'm maar aan papa" zei ik, "dan kan hij 'm aan mij geven, dat deed hij vroeger altijd."

Met een verbaasde glimlach overhandigde ze hem de steen, waarop mijn echtgenoot naar me toe sprintte en zei dat hij iets voor me had. 

Hij is nog steeds goed in cadeautjes hoor, ik kreeg voor m'n verjaardag bijvoorbeeld dit prachtige glazen kistje.

Één en één is twee!

Autogedoe

Terwijl we wachten op de iets te gladde verkoper, want zo is dat nou eenmaal in autoland, genieten we van thee en gruwelen we van de krant (want dat is een Telegraaf, bah).

En dan valt mijn oog op dit bordje, haha, leuk, we weten weer dat we in Limburg zijn! 

Vanavond rijden we weer naar huis, en weten we vast een klein beetje beter welke auto het zal gaan worden.

Autogedoe

Onze auto heeft een voorliefde voor buitenlandse garages. In Nederland gedraagt 'ie zich over het algemeen best redelijk, maar in het buitenland gaat 'ie sputteren en zeuren totdat we 'm elk jaar weer meenemen naar een buitenlandse garage en in ons beste vijfentwintig-jaar-geleden-MAVO-frans uitleggen wat er aan de hand is. Dan is 'ie tevreden en doet zijn best wel weer voor ons.

Zo ook dit jaar. Twee keer zelfs.

Gisteren scheurden we in 12 uur aan één stuk van zuid-Frankrijk naar Limburg toe. Tien minuten nadat we de snelweg hadden verlaten, in het Limburgse heuvelland begon 'ie weer. Het ziet er daar inderdaad nog buitenlands uit, dat zal het wel geweest zijn.

Hortend en stotend bereikten we de kleine boerencamping waar mijn schoonfamilie ons opwachtten.

Vandaag komt de ANWB. Ik ben benieuwd.

Corsica Ferry

Omdat we verschrikkelijk op tijd waren duurde het wachten lang in de haven. Toen de boot eindelijk aanlegde en maar fietsers, auto's, vrachtwagens, campers, caravans en wandelaars bleef uitspugen hadden we alles en iedereen wel bekeken, daar in de haven in Bastia.

"Mooi hè, meiden." zei mijn echtgenoot met van die twinkelende ogen.

"Hoe zouden ze alle auto's erop laten rijden! Eerst het benedendek misschien, en dat er dan een klep omlaaggaat en dan het bovendek..."

Er viel een stilte, die ik maar opvulde met de woorden:

"Als er nou twee jongetjes achterin zaten, had je nu wel de aandacht, schat."

"Nee! Toch meiden?"

Waarop onze jongste zei:

"Huh? Waar heeft pap het nou weer over?"

Heel soms is het een een zwaar en eenzaam bestaan, zo als enige man in ons gezin.

Dag Corsica, met je baaien en je blauwe water. Met je allerlekkerste citroenbasilicum schepijs, met je kleine dorpjes met oude mannetjes op een bankje onder een grote boom. 

Tot vast wel weer een andere zomer!

Zout en pure chocolade

O man, degene die bedacht heeft pure chocolade en zeezout te combineren moet de hemel in geprezen worden.

Mijn liefste kocht meteen een bescheiden voorraad, en dat terwijl de vakantiekilo's er juist vanaf moeten de komende tijd. 

Mocht je deze reep ergens tegenkomen, en een stukje laat smelten in je mond, hier een waarschuwing: door het sluiten van de ogen en het uitbrengen van zaligmakende geluiden kan men door omstanders enigszins bevreemd worden aangekeken.

(Ik spreek uit ervaring.)