vrijdag 12 juni 2015

Fauve top af!

Uit de La Maison Victor naaide ik de Fauve top.
Ik verlengde de top 10 centimeter, ik heb 'm eerder gemaakt en toen viel 'ie heel kort.

Ondanks dat ik 'm onderaan aan beide zijden ook 2 cm breder maakte, blijft de top erg strak op mijn heupen zitten.
Misschien haal ik 'm nog weleens uit elkaar.
Maar tot die tijd prop ik m'n heupen er gewoon in!

De foto in de La Maison Victor

Op de kniptafel


Mijn eerdere versie... te klein en te kort...
En met de plooien aan de andere kant!



woensdag 10 juni 2015

Simplicity 142




Nadat ik 'm weer helemaal uit elkaar had gehaald, omdat 'ie te klein viel, ging ik opnieuw aan de slag. Daar gingen natuurlijk wel wat weken moed verzamelen aan vooraf, dat snap je.
Maar nu ben ik tevreden!
(En nu ik deze foto zie, ben ik ook erg tevreden met mijn afspraak bij de kapper, komend weekend.)


maandag 8 juni 2015

Een kralenworkshop-aanrader

Als je nou eens zin hebt in een leuke gezellige avond met een paar vriendinnen, en je wil met een leuk resultaat naar huis, dan heb ik een tip.

Want vorige week togen mijn zusje, mijn schoonmoeder, m'n schoonzusje, een vriendin en ik naar Alkmaar om een armband te gaan maken bij Curly's beads. De gezellige, goedlachse en zeer behulpzame dame van die kralenwinkel heeft inderdaad een grote bos vrolijke krullen, vandaar de naam.

Er hangen daar in die winkel strengen en strengen edelstenen, er liggen kraaltjes, sluitingen, leertjes, sluitinkjes, heerlijk. Het is net een snoepwinkel...

We gingen na een gezellige avond, die voorbij vlóóg, met allerlei prachtigs om onze polsen naar huis.
En nog meer prachtigs in onze tassen, omdat we allemaal zin kregen om thuis meer armbanden te maken, natuurlijk!





Ik was tòch niet helemaal tevreden en maakte 'm thuis opnieuw, deze keer met een ander kleurtje koord en leer. Nu is 'ie wel naar m'n zin:




Wil je ook? Doen! Klik!



vrijdag 5 juni 2015

Wat een heerlijke chocolade is dit!!

Het lag gewoon bij Deen, en nog in de aanbieding ook!!



Als je het pakje openmaakt ruik je de lavendel al.
Ik waande me weer even in Zuid-Frankrijk, waar we genoten van zalig lavendelijs...
Mmmm.....

woensdag 3 juni 2015

Stapelverliefd op....

Het was liefde op het eerste gezicht. Wat ik ook deed, het bleef in mijn hoofd zitten, en dus ging ik na een paar dagen terug voor een tweede ontmoeting.
Het bleef naar me lonken en lonken, en voor ik al te hard zou gaan nadenken over het behoorlijk prijzige prijskaartje dat eraan hing, rekende ik het af en ging het met me mee naar huis.


Het garen heet Noema (Louisa Harding)

Ik maakte een proeflapje en ga nu eens heerlijk mijmeren en struinen op Pinterest om te bedenken welke sjaal ik ervan zal gaan haken...


Deze?

Of deze?



Of toch deze?



maandag 1 juni 2015

Opgesloten, door Belinda Bauer

Het vorige boek dat ik van Belinda Bauer las ("Wat dood is"), viel bij mij meer in de smaak.
De ontknoping van dit boek vond ik jammer, want je kon als lezer dus ècht niet weten wie de moordenaar was.

Het boek draait om een weinig daadkrachtige politieman, hij irriteerde me zelfs een beetje.
"Ga nou toch eens wat doén, man!" dacht is steeds bij mezelf, maar het is een tobber, die weinig vechtlust laat zien.
Ik las verder, omdat het me heus wel genoeg boeide, en het toch wel lekker weg las.
Onderaan vind je de samenvatting.



In de kleine gemeenschap van Shipcott, waar iedereen elkaar kent en er nooit iets gebeurt, verandert het leven op slag als op een kille sombere winterdag een oudere vrouw in haar bed vermoord blijkt te zijn. Van de dader ontbreekt elke spoor. Jonas Holly, de lokale politieman, is geschokt en begrijpt niet hoe dit in zijn dorp heeft kunnen gebeuren. Maar zijn eerste moordzaak wordt door een arrogante rechercheur uit de grote stad overgenomen en Jonas wordt gedwongen vanaf de zijlijn toe te kijken hoe het politieonderzoek verloopt. 

En dat is nog niet eens het ergste. Iemand lijkt het hem kwalijk te nemen dat dit gebeurd is en stuurt hem anonieme dreigbriefjes…
Ook thuis neemt de stress toe, omdat zijn vrouw ernstig ziek is en het steeds slechter met haar gaat. Om weer een beetje grip op zijn leven te krijgen, begint hij een eigen onderzoek, totdat op schokkende en vernietigende wijze duidelijk wordt wie de moordenaar zou kunnen zijn…

zaterdag 30 mei 2015

Lijmpistool-liefhebberij

Vorig weekend bewapenden we de jongsten van mijn BFF en mij met een lijmpistool.
De keuken veranderde in een plastic-walhalla, waar twee giebelende kunstenaars de mooiste dingen maakten.






Heerlijk, die geconcentreerde snoeten.

donderdag 28 mei 2015

Ottobre Princess Castle jurk

De komende tijd verander ik van een elke-dag-blogger in een om-de-dag-blogger.
Er zitten helaas maar 24 uur in een dag, en die gaan deze dagen erg snel op, vandaar.

Een aantal van die uren stopte ik in dit project voor onze jongste ster:




Het wordt een vrolijke jurk met bijpassende legging.
Ik haalde het patroon uit Ottobre 4/2013, en omdat het patroon heeeeeeel breed valt, raderde ik het patroon in de breedte 2 maten kleiner uit.



dinsdag 26 mei 2015

Illustrator aan het werk

Onze oudste fluisterde me toe, terwijl we door het Zuiderzeemuseum slenterden: "er zit daar iemand te tekenen, mam".

Ik draaide me om en inderdaad, daar zat iemand met een blikje aquarelverf op schoot aandachtig te schilderen. Ik liep er natuurlijk meteen naartoe, en knoopte een praatje aan.


Het bleek een illustrator van onder andere, strips, cartoons en schoolmethodes te zijn, wauw, dat ik die nou toch eens live aan het werk kon zien!
Hij gaf me zijn kaartje, en daarop las ik dat hij Roger Klaassen heet. Hier: klik! vind je meer over zijn werk, dit bijvoorbeeld:

Amersfoort

Zierikzee

Uit: "Tijdreis in je eigen tuin"


Ik mocht foto's maken, en we kletsten nog wat verder, en ik kreeg een gouden tip, namelijk dat je je van je fouten niets moet aantrekken, maar ik moet ze voortaan "gewoon laten staan".

Hij tekent eerst met vulpen, met daarin watervaste zwarte inkt, om het daarna in te kleuren met aquarel. Je snapt wel dat ik morgen op zoek ga naar zulke inkt, natuurlijk. Wat een inspirerende ontmoeting!

O, had ik maar zeven levens!


zondag 24 mei 2015

Marta Altès

Deze foto kwam ik tegen op de site van Marta Altès, een illustrator met een vrolijke stijl.




Ze tekent ook allerlei leuks, zoals deze: 
(En ik vraag me meteen af wanneer dat is, kissing day.)


Hier: klik! vind je haar website. 


zaterdag 23 mei 2015

Superguppie

Ken je Superguppie al?



Het is een gedicht van Edward van de Vendel, en ik werd door onze oudste verrast met zijn verzamelbundel:


Ik ben er blij mee, en ik denk de kinderen in m'n klas ook!

Hier nog een leuke:




vrijdag 22 mei 2015

Mooie bloemen

Tussen neus en lippen door tekende onze oudste wat bloemen, en nou hoop ik maar dat ze het af gaat maken, want o, wat vind ik ze nu al mooi!



donderdag 21 mei 2015

Creatief met knoflookgarnalen

Ik haalde een zak diepgevroren knoflookgarnalen en heb er een paar keer heerlijk van genoten.

Eén keer wokte ik wat gemengde paddenstoelen, daarna gooide ik de garnalen erbij, gevolgd door gekookte spaghetti, een schep pesto, wat geroosterde pijmnboompitten en een berg parmezaanse kaas. Mmmmm!

Later wokte ik de rest van de garnalen en gooide ze door de sla, samen met wat stukjes komkommer, tomaat, zongedroogde tomaatjes en een lente uitje.
Ik maalde er wat zeezout en peper overheen, en maakte het af met wat olijfolie en balsamicoazijn, alweer mmmmm!

Voortaan heb ik zo'n zak in de vriezer liggen, dat snap je. Heerlijk!


woensdag 20 mei 2015

Als je het licht niet kunt zien

Wat een prachtig boek heb ik uit. Een adembenemend verhaal dat me nog lang bijblijft. Het is een New York Times bestseller, en terecht.

Een klein blind meisje in de Tweede Wereldoorlog in Frankrijk, wordt door haar vader wegwijs gemaakt in het plaatsje waar ze wonend. Hij maakt een houten maquette, zodat ze kan voelen hoe het stadje in elkaar zit.
Een Duitse jongen, die opgroeit in een weeshuis, sluit zich, min of meer gedwongen aan bij de Hitlerjugend. Hij heeft een enorme passie voor techniek, maar zijn geweten knaagt regelmatig.
Hun paden kruisen, pas aan het eind van het boek, en hoe.

Deze moet je echt lezen, om 'm daarna, net als ik, nooit meer te vergeten.


Hier nog even de samenvatting van Bol.com:

De jonge Marie-Laure is blind. Ze woont met haar vader in Parijs naast het Natuurhistorisch Museum, waar hij werkt als curator. Als Marie-Laure twaalf is bezetten de nazi's Parijs en vader en dochter vluchten naar het Bretonse Saint-Malo. Ze hebben de grootste en meest waardevolle schat van het museum meegenomen. In een Duits mijnstadje groeit Werner Pfennig op in een weeshuis samen met zijn jongere zusje Jutta. Werner belandt bij de Hitlerjugend en wordt vervolgens naar het front gestuurd. Via Rusland komt hij tenslotte in Saint-Malo terecht, waar zijn verhaal en dat van Marie-Laure samenkomen. Anthony Doerr heeft met zijn werk al vele gerenommeerde literaire prijzen gewonnen. Hij schreef tien jaar lang aan deze roman, die door de internationale pers als een meesterwerk wordt beschouwd en waarvan de filmrechten zijn verkocht aan 20th Century Fox. 

dinsdag 19 mei 2015

Dit wàs een jurkje

Dit wàs een jurkje, goed gelukt en heel nauwkeurig genaaid.
Met rode paspel er tussenuit gestikt, om dat zoete roze een beetje een twist te geven.
Op internet had ik wat reviews over het patroon gelezen, het scheen groot te vallen. Voor de zekerheid nam ik tòch een maatje groter dan normaal. Innemen is nou eenmaal makkelijker dan uitleggen.



Het zat te strak, ik paste er maar nèt in. Zucht.
Dus haalde ik het voor een groot gedeelte weer uit elkaar, wat ruim een uur duurde, en ben ik nu moed aan het verzamelen om opnieuw te beginnen. Gelukkig had ik ruime naden aangeknipt, waardoor ik nog wat speling heb.
Aan de slag dus maar weer...

Dit is het patroon, ik maak die rode variant (C):