Eenarmig jurkje

Het eenarmige jurkje waar ik eerder (klik) over schreef, had nog een hoop voeten in de aarde, zeg.
Eerst was het veel te wijd, dus haalde ik het bovendeel eraf en nam het in. Toen bleek het armsgat te krap geworden. Ja, toen drongen er allerlei naaiprojecten, die wel lekker in één keer lukten voor natuurlijk.

Maar gisteren had ik weer goede zin, want vandaag komt ze terug van kamp en het is natuurlijk wel zo fijn als er dan een nieuw jurkje klaarligt. En dat ligt er:

Knippie 3/2013

Ik kan het niet helpen, ik krijg er toch een beetje een Flintstonesgevoel van. Yabadabadooooo!

Jurk 6a, Knipmode juli 2011

Ik kan het ook zelf bijna niet geloven als ik het schrijf, maar toch is het echt waar: in mijn kast is geen enkel mouwloos tricot jurkje te vinden. Echt waar! Wel mouwloze katoenen jurkjes, of tricot jurkjes met mouwen, dat wel, maar een hoogzomer tricot jurkje ontbreekt nog.

Dat kan natuurlijk niet zo blijven en dus nam ik een lapje van de stoffenmarkt in Hoorn en een goed patroon en ging lekker tekenen en knippen.

Deze gaat het worden:

Ik maak 'm (of d'r?) van Lien en Giel stof. Zij hebben er een katoenen jurk van in hun collectie, waar ik smoorverliefd op ben trouwens. Deze:

Hier: klik! kun je 'm bestellen.

Ik kocht dus de tricot variant van de stof, en ga er lekker mee aan de slag. Het wordt natuurlijk een ander model, maar die ceintuur van Lien en Giel, die maak ik er misschien nog wel bij, het is zo'n mooie, met dat opgestikte satijnband.

En de randjes langs de hals en de armsgaten ga ik afwerken met van dat mooie knalroze schulpjes-elastiek, van Jan de Grote Kleinvakman op de Cuyp.

Aan de slag!

Shortje Knippie 2/2012

Het blauwe-vingers-shortje is af! En het heeft al lekker rondgeslingerd in de wasmachine, zodat bankstel, shirt en ondergoed vlekveilig zijn als ze het draagt.

Vandaag is ze op kamp gegaan. En terwijl ik vooraf dacht dat ik me allerlei zorgen zou maken, merkte ik dat ik alleen maar heel erg genoot van de kriebels in haar buik en dat wiebelende-ik-kan-niet-meer-wachten-tot-ik-op-kamp-ga, de afgelopen dagen.

Zij straalt, en de zon ook dus dat wordt een heleboel bovenbouwgeluk, daar in Friesland!

En ik verheug me al op alle verhalen, over twee nachtjes slapen...

Zomerkoninkjes met rabarber, kaneel en sinaasappelsap

Omdat de opa & oma van de blondies van hun caravan in Limburg genieten, mochten wij aardbeien plukken in de groentetuin. Mmmmmm.

Er lonkten een heleboel knalrode lekkere dikke zomerkoninkjes naar ons, veel meer dan we zelfs in onze dromen op zouden kunnen eten.

Ook namen we van die prachtige knalroze stelen rabarber mee.

Ik kookte de rabarber (ongeveer 400 gram) in een klein laagje sinaasappelsap, met een zakje vanillesuiker, wat kaneel en ook nog wat kristalsuiker.

Toen het zacht werd, deed ik er 400 gram aardbeien in stukjes bij en kookte de boel nog een kleine 10 minuten.
Daarna even de staafmixer erdoor en voilà, een heerlijke mousse.

En omdat ik de enige ben die rabarber lust in dit huis, moet ik het helemaal alleen opeten. Erg hè?!

Jurkje 10 uit Simplicity 13

Dit modelletje lonkte zó naar me, dat ik het blad waarin het stond; Simplicity, niet kon laten liggen bij Bruna.

Het is een Amerikaans blad, en het is me goed bevallen. De stap voor stap beschrijving was duidelijk, al moet ik er wel bij zeggen dat het jurkje klein valt. Volgens het blad maat 36/38, maar het valt echt als een kleine 36...

Inmiddels is het jurkje af en was er gelukkig een blondie bereid om foto's te schieten.

Ik ben er blij mee!

Grote swatches, kleine swatches, doe ze in de...

Bij de aanschaf van één van de verjaardagscadeaus van onze jongste werd ons verzekerd: 

"Kan gewoon in de wasmachine hoor! Ze worden toch ook vies. Doen hoor! U heeft drie jaar garantie!"

En we hebben het hier niet over een knuffeldier, poppenkleertjes, of een leuk kussen voor op haar bedbank. 

Nee, we kochten een Swatch horloge met een stoffen bandje.

En al na een paar weken was het bandje natuurlijk groezelig geworden, dus ik deed het. Het voelde wel een beetje gek, kan ik je vertellen, maar die garantie zat gelukkig als verzekering in mijn achterhoofd.

En inderdaad! Na een heleboel keer over de kop in het sop van 40 graden, kwam het er vrolijk tikkend en fris ruikend weer uit!

Blauwe vingers

Onze oudste werd vorige week eens flink verwend. Ze mocht mee shoppen en streek allerlei leuke tops en hemdjes op, dus...
Daar moest een shortje bij gemaakt worden. Om precies te zijn deze uit Knippie 2/2012:

Na het tekenen en knippen ging ik aan de slag.
Als je goed kunt tuinieren hebben ze het over groene vingers. Nou, ik had blauwe!
Aan het begin van de avond viel het nog wel mee.

 Maar aan het eind...

Gelukkig zit er schot in de zaak. Nog één keer blauwe vingers en dan kan 'ie in de was.

Eigenlijk hoor je de stof natuurlijk vooraf te wassen. Maar ja, daar had ik geen geduld voor, ik wilde lekker aan de slag.

Zoek de ruimte met pitriet en tie rips

Of die enorme bos pitriet, die al bijna twintig jaar in de kelder van school lag, weg mocht.

Eerst dacht ik van wel, maar later had ik spijt, en dus redde ik de bos en stortte ik mijn groep en mezelf in een pitrietavontuur.

Inspiratie vond ik in dit geweldige boekje van Jaap Velserboer:

Het is een boekje met lessen beeldende vorming, geschikt voor kinderen in het speciaal onderwijs.
Ik wist dat er een les in stond met wilgentenen en tie rips, dus een goede bestemming voor de bos pitriet, die vast wel even wilde invallen voor die wilgentenen, was gevonden!

We gingen fantasie-dieren-en-insecten maken. Vol enthousiasme gingen we aan de slag, de kinderen vonden het heerlijk, en ik ook. Het schoolplein veranderde in een pitrietchaos, maar ja, je moet er iets voor over hebben, zullen we maar zeggen...

Ze zijn nog niet af, en volgende week hebben we geen tijd, want dan fietst vaderdag er even tussendoor. Maar we verheugen ons erg op het vervolg!

Ik vraag me af of dat ook voor die (nu half kaalgeplukte) bos pitriet geldt...

Het naait lekker op Einaudi

Echt waar! Wat een prachtige muziek, daar komen alleen maar mooie dingen van...

Drie dagen van een pioenenleven

O, wat zijn ze mooi, die lekkere dikke roze bollen vol verwachting, die elke dag een stukje meer prijsgeven. 

Tongen, tongen!

Afgelopen weekend was mijn liefste, vers teruggekeerd uit het warme Miami, jarig. Traditiegetrouw werd er gefeliciteerd en natuurlijk werden er cadeautjes gegeven op ons grote bed.
Toen ik 'm feliciteerde, mèt bijbehorende smakkers, klonk het vanaf de zijkant: "Tongen, tongen!"
Het was onze altijd grappige jongste, die maar weer eens bewees dat ze nooit een blad voor de mond neemt in huiselijke kring.

Ik zal maar weer eens proberen haar op te voeden, of zoiets.

Hier nog wat achtergrondinformatie:

Tongzoen

Tongzoenen

Een tongzoen, tongkus of French Kiss is een erotisch getinte kus waarbij de kussenden elkaar met geopende mond kussen, zodat de tongen elkaar kunnen raken, waarbij deze tegen elkaar bewegen. Vaak wordt de tong in de mond van de partner gebracht. In vergelijking met een gewone kus is een tongzoen over het algemeen veel langer van duur. Tongzoenen of tongen wordt vaak bedreven in seksueel getinte context. Door het stimuleren van gevoelige gedeeltes zoals de lippen en de tong kan men opgewonden raken.

Tongzoenen onder dwang of tegen iemands wil valt in Nederland juridisch niet onder de term verkrachting. Dit werd door de Hoge Raad beslist in de uitspraak van 12 maart 2013.^[1]

Hoewel via een tongzoen geslachtsziekten niet overdraagbaar zijn, moet men wel oppassen. Bij het tongzoenen kunnen wel gewone overdraagbare ziekten zoals griep, meningitis en verkoudheid overgedragen worden. Ook met een actieve koortslip moet men voorzichtig zijn.

De verliefde schoenmaker

Na een lange zoektocht leek ik eindelijk, eindelijk een paar leuke sandaaltjes te hebben gevonden, dat ook nog lekker zat. Ja, je leest het goed!

Toen ik het sandaaltje paste, waande ik me in de sandaaltjeshemel. LEUKE sandaaltjes, die COMFORTABEL zitten!!

Maar toen ik de tweede erbij paste, stond ik weer met beide benen op de grond.
"Wat is dat toch?" dacht ik in een flits, "dat die ene veel leuker is dan die andere?" Een hele korte flits was het, want ik zag het natuurlijk al tijdens die gedachte.

Niet te geloven! De schoenmaker was even vergeten om een bandje te kruisen! Ik zie meteen zo'n dromerig schoenmakerstype voor me, net lekker verliefd geworden op een mooi meisje in de lentezon, dat hij in gedachten op zijn sandaaltje zag rondhuppelen...

En natuuuuuurlijk was dit echt het allerlaatste paar in mijn maat, in Hoorn, Enkhuizen en ver daarbuiten.
Gelukkig kon het online geregeld worden, en nu maar hopen dat de postbode zich niet laat afleiden door romantiek in de lentezon, maar stevig in zijn schoenen staat.
Ik kan niet wachten tot ze er zijn!

Voor de liefhebber: deze Timberland sandaaltjes zijn het, en hier (klik!) kun je ze vinden.

Een superleuk kinderboek vol spelfouten

Bij De Slegte vonden we ooit dit boek en meteen vanaf dat moment werd het een grote favoriet van de blondies.

En terecht, want het is toch fantastisch dat het je steeds uitdrukkelijk verboden wordt om verder te lezen. Heerlijk, om niet naar die strenge koning te luisteren en heel stiekem, met een hoop gegniffel  tóch verder te gaan in het boek.

Dus dat doen we, keer op keer en ik kan je vertellen: het blijft leuk om die koning te laten razen en tieren!

Het boek is vertaald uit het Engels door W. Davids, en die meneer W. moet zich echt heel erg gaan zitten schamen in een hoekje, desnoods met strafregels in de trant van "ik zal mijn werk voortaan altijd goed en nauwkeurig doen".

Zoek de fouten, je hoeft niet eens veel moeite te doen, want het zijn er genoeg, helaas...

Maar ja, fouten of niet,  door de laatste bladzijde pakken we dit boek keer op keer op keer:

"Hihihi, en dat hebben we nou juist lekker wel gedaan" giechelde onze jongste heel tevreden voor ze ging slapen.