Snelle gevulde courgettes

Voor wie van lekker eten houdt, maar niet van ingewikkeld gedoe, volgt hier het recept van eet-je-vingers-erbij-op-gevulde-courgettes met ingrediënten die makkelijk verkrijgbaar zijn:

Nodig voor 2 personen:
Een courgette
200 gram rundergehakt (of kalfsgehakt, mmm, dan wordt het helemaal lekker!)
Een ui
Runderbouillonblokje
Blikje tomatenpuree
Zout en peper
Pijnboompitten
Lekkere rijst

Neem per 2 personen 1 courgette. (Breng nu vast wat water aan de kook voor straks en verwarm de oven voor op 175 graden.) Snij de courgette door en hol deze uit met een theelepeltje. Na vergelijkend theelepeltjesonderzoek, bleek bij ons het tante Sidonia-lepeltje het beste te werken (ja, die van Suske & Wiske, en nu we toch op een zijspoor zitten: vraag ik me als enige altijd af wie nou ook alweer Suske was en wie Wiske?) Leg de courgettes in een niet ingevette ovenschaal.

Snijd het vruchtvlees klein, en ook een uitje. Dat hoeft niet persé een rood uitje te zijn, hoor. En als je het lekker vindt, doe je er twee uitjes door. Bak ui en vruchtvlees met wat zout en peper 5 minuten in een koekenpan.

Laat een runderbouillonblokje oplossen in een halve liter water, bij gebrek aan zo'n bouillonblokje kun je ook 2 maggi-blokjes oplossen in 400 ml water.

Meng een half blikje tomatenpuree door het gehakt.

Meng het ui-vruchtvlees mengsel ook door het rauwe gehakt en eventueel nog wat zout en peper.

Vul de courgettes met dit mengsel.

Roer de rest van de tomatenpuree door de bouillon. (By the way: wat zijn tomatenpureeblikjes toch een leuke blikjes!) Schenk dit in de ovenschaal, zodat het groen van de courgettes bijna onder staat.
Strooi er pijnboompitten overheen.

Zet dit een half uur in de oven.
Kook er een pannetje rijst bij.
Smullen maar!

Gehaakte blikken

Nee, het is niet om zonder geluidsoverlast te kunnen blikgooien.
Het is om de stiften in de klas leuk te kunnen opbergen!
Tien omhaakte blikken, gewoon 35 lossen tot een ring vormen en dan 10 toeren stokjes erop haken.
De laatste toer heb ik elke derde steek geminderd, zodat het een beetje strak kwam te staan.
En als de stiften op zijn... ja, dan kunnen we wel een potje blikgooien!

Update: jas 22 uit Knipmode november 2011

De jas, de jas, die zit in een plastic tas.
Ik was bezig met een mijn lekkere warme winterjas, maar kreeg de balen.
Toen ik de voor- en achterpanden in elkaar had gezet kwam ik erachter.
Hij valt ruim, heel ruim. En omdat ik niet graag opgeef, heb ik 'm weer uit elkaar gehaald en ingenomen, maar hij was nog niet naar mijn zin.
Parkeren dan maar. Eerst maar eens wat geslaagde projecten van mijn naaimachine laten rollen en dan weer met nieuwe moed aan de slag. Wanneer? Wie zal het zeggen...

Het resultaat tot nu toe:

Appels

Onze kleine maar dappere appelboom heeft ons in elk geval genoeg appels geleverd voor een appeltaartje. Elk jaar wordt de oogst minder, maar gelukkig was er vorig weekend nog wel wat te plukken. Eenentwintig appeltjes om precies te zijn.
Waarvan eentje "met een piemel!" zo gniffelde onze jongste. Dat geeft hoop voor de komende jaren!

Rok Knipmode december 2011

Het werd weer eens tijd voor een rok, vond ik.
En als ik dan hier schrijf dat ik er eentje genaaid heb, ga ik volkomen voorbij aan het feit dat het naaien inmiddels korter duurt dan het bedenken.

Een rok dus. Welke? Ik heb honderden patronen die ik doorblader, tot ik er eentje vind die in aanmerking komt. Dat klinkt simpel, maar in de praktijk neemt het een avond in beslag. Een fijne avond, hoor, bladeren met een kopje thee en een lijstje ernaast. Dan spoed ik mij de trap op, want op zolder staat mijn goedgevulde lappenkast, met meer dan honderd lappen, beken ik hier met het schaamrood op mijn kaken.
En nooit vind ik dan het goede lapje bij het patroon dat ik heb uitgekozen!! Nee, ik zie allerlei ANDERE lappen waarmee ik nog allerlei plannetjes heb. Dus neem ik na lang twijfelen een aantal lapjes naar beneden, en ga ik weer in mijn patronen zitten bladeren om te bedenken welk plan ik met welk lapje had. En na een tijdje zo in de rondte denken en twijfelen kom ik tot een project.
In dit geval: rok 20 uit Knipmode december 2011.

Toch niet helemaal de juiste combinatie van stof en patroon... Door de bewerkte stof vallen de details niet erg op, helaas. Maar hij staat gelukkig leuk bij mijn nieuwe laarzen, ha!

Het overslagdeel valt niet zo erg op, helaas.

De details: een boel plooien op een hoopje.

Pieter Derks

Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik gisteravond, na heerlijk met mijn echtgenoot bij Seven (klik!) te hebben gegeten, tot 3 keer toe bijna in slaap ben gevallen in Het Park.
En voordat iemand nou denkt dat ik als een dakloze op een bankje onder een kartonnen doos heb liggen snurken: Het Park is de schouwburg in Hoorn. Het lag niet echt aan hem:

Maar man, wat was het warm boven in de zaal! We zaten op het balkon en mijn echtgenoot en ik hebben dapper gevochten tegen het knikkebollen. We hebben de strijd maar nét gewonnen... Met rode wangen en een loom gevoel liepen we na afloop de frisse buitenlucht weer in. Zuurstof! Dan weet je weer hoe lekker het is als daar genoeg van is voor iedereen!

Pieter Derks was in het echt bijna net zo goed als op TV. Als ik de afgelopen tijd tegen iemand zei dat we naar zijn voorstelling zouden gaan, was de eerste reactie vaak: "Zou hij nou een hele avond kunnen boeien?" Ook de serveerster bij Seven (heerlijk restaurant, trouwens!) vroeg het zich af.
Hij boeide, maar was soms had er wel wat meer vaart in gemogen. Het was niet slecht, maar ook niet super, gewoon een leuke, warme, gaap-avond.

Girafje

Onze jongste is gek op giraffen, hier en hier lees je daar meer over.
Dus ja, als er dan iemand zwanger is, ga je ervoor zorgen dat de liefde voor giraffen al vroeg wordt aangewakkerd.... Vroeg zijn we in elk geval, de baby wordt pas in het voorjaar geboren.
Hopen dat het werkt!

De ene kant...

... en de andere!

Het patroon heb ik zelf getekend, naar aanleiding van dit plaatje; klik!

Kleverige karamelpudding uit de slowcooker.

Een slowcooker, dat raad ik iedereen aan. Ik heb er eentje voor 45 euro gekocht, de aller aller aller goedkoopste van het Z-merk Bestron. Hij werkt perfect, ik heb er heel veel plezier van.

Een slowcooker wordt niet heter dan 90 graden, en werkt dus eigenlijk net als een ouderwets petroleumstelletje. Er ontsnapt geen vocht, dus al het eten wordt mals, maar nooit sufgekookt. Ideaal.

Uit dit boekje maakte ik kleverige karamelpudding, mmmm.

Ik koos voor de variant, met appel en kaneel, maar zonder karamelsaus. Er gingen dadels in, appels en bruine suiker.
Smullen! We namen er, om het gebrek aan karamelsaus te compenseren, een dikke bol karamelijs bij. En ik was te laat voor een goede foto, want het was in een oogwenk bijna op.

Blousje Knipmode mei 2010

Als blogster volg ik natuurlijk ook bergen andere blogs. Dan zie ik soms dingen voorbij komen die ik moét maken. Die pin ik dan op mijn één van mijn borden, en zo ontstaat er een berg plannen, veel te veel voor een mensen leven...

Hier is mijn bord "Kleding om nog te naaien" (klik!).
Er kan er weer eentje van mijn lijstje, het blousje dat ik zag op het (klik!) blog van Les mademoiselles.
Ik werd er heel enthousiast van!

Het is model 19 uit Knipmode mei 2010. Het valt qua maat gewoon goed (!). Het decolleté vind ik wel wat laag, maar ach, op een vrije dag moet dat kunnen, toch!
En naar het werk een schattig Hema-hemdje met een kantje eronder.

Playmobil

Wat is het toch heerijk om je eigen mini wereld in een hoekje van de kamer neer te zetten.
Als kind kon ik er uren mee bezig zijn, onze jongste zit nu weer eens in een Playmobil periode. Ik geniet ervan (en als ze naar bed gaat, zet ik er misschien wel wat bij).

Morgen ben ik weer thuis

Een boek dat op een afstandje blijft, beter kan ik het niet omschrijven. Ik bleef toeschouwer, zelfs van een grote afstand. Jammer, want ik kruip er liever helemaal in

Toch las ik verder, want op de één of andere manier wilde ik toch weten hoe het afliep.

Nogal voorspelbaar, helaas...

Hier het boek en de samenvatting van Bol.com. 

Ik vond het mwa. Van Simone van der Vlugt ben ik veel beter gewend.

Wanneer de elfjarige Britt na haar balletles niet meer thuiskomt, wordt al snel duidelijk dat dit geen gewone vermissing is. Britt en haar moeder leiden een rustig leven in Alkmaar, en zijn samen gelukkig. Lois en haar team worden op de zaak gezet en een amber-alert is noodzakelijk. Er komen vage aanwijzingen binnen over een man die in de struiken van de balletschool heeft gestaan en over de sporen van een busje langs Britts fietsroute. Een uitgebrande bestelbus bij Eindhoven wijst op een ontvoering naar het buitenland. Lois staat voor grote problemen, want over de grens heeft zij geen bevoegdheden meer. Met Morgen ben ik weer thuis wordt de reeks vervolgd die begon met Aan niemand vertellen.

(Aan niemand vertellen vond ik trouwens wél goed!)

Shirt 34 Ottobre 1/2009

Voor onze oudste maakte ik dit shirt in knalfluorescerend geelgroenig met grijs gestreept.
Het is een patroon voor een rank meisje werd erbij vermeld, en dat klopt, het valt mooi smal.

En het was onze oudste zelf die zei: "Het is misschien wel leuk als je de voorkant schuin knipt, mam, alleen de voorkant." Ze had gelijk!

Koeffiehuys

Koeientaal, zo heette het thema bij onze kinderen op school.
Twee weken werken, knutselen en schrijven over koeien, leuk toch?
Aan het einde volgde een open avond, compleet met een Koeffiehuys, waar je iets lekkers met kaas, yoghurt, kwark of melk kon nuttigen. Of er ouders waren die zich daarvoor uit wilden sloven? Tuurlijk!
En dus maakte ik egels. Egels? Ja, want die werden bestrooid met kaas en zagen er zo leuk uit op de site van Allerhande (klik!). Die wilde ik altijd nog eens maken. Koe, egel, what's in a name?

Voor ze de oven in gingen had ik nog even mijn twijfels, zou dit wat worden?

Het zijn, by the way, gewoon witte bolletjes, bestreken met ei en bestrooid met kaas en sesamzaad, hoor!

En toen ze in de oven zaten, kon ik ze niet goed zien....

Gelukkig werden ze leuk! En lekker! Of er veel van gegeten is op de open avond weet ik eigenlijk niet... Het was in elk geval een leuk recept om eens uit te proberen!

Alleen de rozijntjes, die smaakten nogal verbrand. De volgende keer zou ik die er pas achteraf in drukken.

Portemonneetje

In het voorjaar waren echtgenoot en ik in Porto. Een heerlijke, mooie, oude stad die het bezoeken waard is. Toen ik de eerste ochtend in het hotel wakker werd zag ik tot mijn grote vreugde dat er stoffenwinkels gegoogeld werden.
We belandden in een hobbywinkeltje en dan blijkt dat wij handwerksters over de hele wereld gelijk zijn. We vergapen ons aan lapjes en lintjes, voelen aan bolletjes wol, kunnen niet kiezen tussen allerlei mooie kleine knoopjes en willen alles maken wat onze ogen zien.
Er waren daar beugeltjes te koop om een tasje of portemonneetje aan te maken. Echtgenoot raadde me aan niet zuinig te zijn, dus ik heb er een flink wat meegenomen.

En eindelijk, eindelijk heb ik er eentje gemaakt.

Eerst het patroontje getekend, volgens de aanwijzingen hier (klik!).
Toen een stofje opgeleukt met een zelf gegutste strikjesstempel, en daarna het portemonneetje genaaid.
Tot zover geen problemen, maar o, wat was het moeilijk om dat portemonneetje in het beugeltje te lijmen. Uiteindelijk is het gelukt, maar niet zonder flink wat textiellijm te morsen...
de volgende naai ik vast in het beugeltje!

Ik noem deze daarom het prototype. Er zullen er meer volgen. Beugeltjes genoeg!

Broodbakmachine

Na alweer ruim een jaar werkloos in de kast te hebben gestaan, werd het tijd om 'm weer eens tevoorschijn te halen. Onze broodbakmachine. Jaren geleden geheel onverwacht gekregen van de goede Sint, waardoor ik die avond het allergrootste cadeau kreeg, tot verbijstering van de kinderen en mezelf. Een goed cadeau, dat wel! Het is de Rolls Royce onder de broodbakmachines, als ik alle reviews op internet mag geloven. (En dat doe ik!) Als je overweegt er eentje aan te schaffen: de Backmeister 68415 bevalt hier dus meer dan prima.

Wat lekker is het om wakker worden met de geur van vers gebakken brood, gebakken met meel van molen De Krijgsman (klik!). De bakkerszoon heeft bij me in de klas gezeten, trouwens en hield dat jaar zijn spreekbeurt over de molen, in de molen. Dat was natuurlijk super, ik zal 'm nooit vergeten!

Het meel van De Krijgsman verkopen ze nu ook gewoon lekker makkelijk bij Deen. Deze mix heet Italiaans donker. Mmmmm!