Candy jurk uit La maison Victor

Voor onze jongste maakte ik een paardengoedmakertje, na het veel te krappe paardenrokje van vorige week (klik).
Wat een fijn patroon is dit toch! Ik maakte het al eerder (klik), en dit is zeker nog niet de laatste.
Ook op internet kun je er honderden vinden, als je 'm googelt.

Ik maakte de mouwtjes dubbel en werkte de hals af met zilveren biaisband, want een beetje glamour mag natuurlijk in een paardenmeisjesleven niet ontbreken.

En toen poseren. Het werd een heuse (hihihi, giebel, hahaha, whahaha, whoehoehoe) fotoshoot.

Zelf marshmallows maken

Uit deze patisserie bijbel, met maar liefst 800 bladzijden lekkers, had ik eigenlijk nog nooit iets gemaakt.

Er staat een hoop op m'n lijstje inmiddels, zoals macarons, bijvoorbeeld.
Eén ding kan ik sinds dit weekend van m'n lijstje strepen; dat zijn marshmallows.
Konden we eindelijk ook eens de suikerthermometer gebruiken, die al bijna een jaar werkloos in de keuken lag.

We deden wat het recept voorschreef, de enige ingrediënten waren frambozen en suiker (heel veel).

En het leverde een berg frambozenmarshmallows op, joh! Superveel!!

Over de smaak waren de meningen verdeeld. Maar ik vond ze zalig, je proefde echt de frambozen en ze waren, wonderlijk genoeg, niet al te zoet. Mmmmm!

Robotversie van de leather sweater uit La Maison Victor

Op de Albert Cuypmarkt struikelden mijn bff en ik over dit lapje:

Haar jongste is een fervent fan van deze metalen mannen, en dus moest het lapje mee.

(De enige robot die ooit indruk op mij maakte, was Robin, die van Bassie & Adriaan, trouwens, vooral dat lachje van 'm.)

Ik toverde de lap om in een shirt (en gebruikte hetzelfde patroon als hier: klik!).

Veel plezier ermee, lieve Casper!

Venkeldevenkel

Ik had het nog nooit gegeten, maar Jamie Oliver trok me over de venkelstreep.

En wat was het lekker!

Wil je het ook eens proberen? Venkel is nu overal verkrijgbaar en ook nog eens goedkoop.

Zo ging het recept ongeveer:

Snijd 500 gram aardappels in dunne schijfjes en kook ze 3 minuten.

Snijd een venkelknol klein en kook deze 2 minuten.

Ban 2 tenen knoflook en een ui (beide in dunne plakjes) goudbruin.

Snijd 200 gram Taleggio klein, dat is Italiaanse kaas, ik vond 'm bij ons kaasboertje.

Doe de helft van de schijfje in een ingevette ovenschaal, met zout en peper. 

Leg de helft van de venkel, de helft van de ui en een derde van de kaas erop.

O ja, en nog wat verse tijmblaadjes.

Herhaal dit nog eens. Maak de kaas op, natuurlijk.

 Dek 'm af met aluminiumfolie en zet 'm een kwartier in een warme oven. En daarna nog 30 minuten zonder folie.

Ik bakte er een visje van de markt bij, dat was een fijne combinatie.

Ja, en toen was 'ie al op voordat ik een foto nam...

Geloof me, het was heerlijk!

Wijze maandagraad

Zomaar een wijze raad op de maandag. 

(Maar ik voeg er aan toe: wees ook regelmatig woedend en onredelijk, dat lucht op.)

Gezien in een leuk winkeltje (klik!) in de Gerard Doustraat in Amsterdam.

Het onderwijs in foto's gevangen

In dat lekkere Rijksmuseum was ook nog een foto-tentoonstelling over onderwijs. Aangezien mijn bff en ik allebei in het vak zitten, sloegen we die natuurlijk niet over.
Hier een paar juweeltjes.

Dat het lezen je nog zo in beslag neemt, dat je leest met beide handjes, ik vind het zo innemend.

Elke snoetj vertelt een verhaal, zo zie ik het tenminste.

Geen woorden nodig, toch?

En hier één van mijn favorieten, ik moest even kijken wat het nou was, en juist daarom was ik verrast.

Het stukje van de website van het Rijksmuseum (klik!):

Jonge mensen op de rand van volwassenheid, vol van verwachting, bravoure en levenslust. Hij fotografeerde verschillende leeftijdsgroepen, de relatie tussen leraar en leerling en het proces van energie, frustratie en euforie. De foto’s zijn van 25 maart t/m 12 juni 2016 te zien in het Rijksmuseum.

Mode in het Rijksmuseum

Wat een zalige dag in Amsterdam hadden mijn bff en ik gisteren. De zon scheen en onze fietsen zoefden langs de grachten op weg naar het heerlijke Rijksmuseum.

We gingen de veelbesproken mode zien, die daar op een weergaloze manier wordt tentoongesteld. Het is toch knap, van Erwin Olaf, dat hij je bijna laat beleven hoe het wàs in die tijd, toen kleine meisjes ingesnoerd in prachtige jurkjes rondhuppelden, en jongetjes in van de schattige oncomfortabele jasjes met een hele rij knopen en van die schuin openvallende voorpanden. En de vrouwen, het was ontzettend ongezond, dat insnoeren, maar wat was het allemaal mooi!

Het pronkstuk was natuurlijk de TWEE METER BREDE (!!!) bruidsjurk van Helena Slicher, die ze in 1759 droeg.

De voorkant was prachtig, maar de achterkant nog veel mooier.
(Die was dan wel weer heel lastig te fotograferen, helaas.)

Van het borduren van één zo'n tulp zou ik al zeer ongeduldig die hele jurk het raam uit smijten.

Er was een catwalk, waarlangs we plaatsnamen om de kleding te zien, de (op maat gemaakte!) paspoppen gaan rustig rondjes om en om en om.
In een waaier kun je meer lezen over elk kledingstuk.

Deze jurk trof me recht in mijn hart. Ik wil 'm. Nu.

In het echt is 'ie nog veeeeeel mooier.

Wauw... en we zagen nog meer, maar dat komt morgen.

Paardenrokje uit Knippie Idee

Het eerste paardenkledingstuk is een feit. Het ging als in galop zo snel, wat een leuk patroon om te maken is dit, zeg!
Ik had het blad al een tijd liggen; het rokje (modelletje 21) komt uit de Knippie Idee van 2005, haar geboortejaar, bedenk ik me nu. Alleen werd zij hartje zomer geboren.

Ze groeit als kool, bleek toen ze het rokje paste. Want het is te strak... Jammer zeg. 

Gezond pannenkoeken ontbijt

"Huh? Eten sommige mensen pannenkoeken als ontbijt??"
Dat was een ontdekking voor onze jongste, waarop ik mijn kans greep en een gezonde variant bakte, deze morgen om half 8.

Gezonde(re) pannenkoeken maak je zo:

Roer 100 gram boekweitmeel (daar schijnt van alles in te zitten dat goed voor je is), met 2 eieren tot een kleverige bal. Voeg dan 300 ml melk toe en kluts dit even door tot je een glad beslag hebt.

En dan bakken maar!

Ik ging dat gezonde boekweit toch nog even Googelen en vond dit (klik!).
Mooi, wij zijn voldaan. In meerdere opzichten.

• Boekweit bevat veel van de flavonoïde rutine. Rutine remt ontstekingen en zorgt voor een goede doorstroming van het bloed. Het beschermt ons tegen hart- en vaatziekten.
• Boekweit bevat veel mangaan, magnesium, fosfor, ijzer, zink, koper en vitaminen B. Magnesium heeft een kalmerend effect op je zenuwstelsel. Hierdoor slaap je beter, ervaar je minder stress en heb je een rustiger hartslag. Uit onderzoek blijft ook dat mensen die te weinig magnesium binnenkrijgen meer moeite hebben om op gewicht te blijven. Het is erg interessant om over magnesium te lezen dus ik kan iedereen aanraden hier eens naar te Google’n.
• Boekweit houdt de bloedsuikerspiegel in balans, waardoor het de kans op diabetes verlaagt. Na het eten van boekweit voel je je ook lang verzadigd, waardoor je minder snel naar tussendoortjes grijpt.
• Boekweit bevat veel vezels, zo’n 4,5 gram per cup (170 gram). Vezels beschermen vrouwen onder andere tegen borstkanker.

Zelf vanillesuiker maken

Nu ik dan toch actief was op vanillegebied, breidde ik mijn activiteiten uit.
En zo kreeg het pepermuntjesblikje, dat ik erfde van mijn overleden mijnoma, een nieuwe bestemming. Het staat een beetje scheef op de foto, eigenlijk. Hmm.

Ik kieperde er suiker in, en het merg uit een vanillestokje. En daarna ook dat vanillestokje.

Drie keer raden wat dat zal gaan opleveren, als het een tijdje staat. Precies.

Lekkerrrrr!

Lekkere wodka bestaat toch!

Wodka smaakt naar niks. Het is makkelijk te stoken en als je er veel geld voor betaalt, ben je een dief van je portemonnee.
Dit heb ik niet van mezelf, maar van de Keuringsdienst van waarde. Je kunt de uitzending hier (klik!) terugkijken, als je zin hebt. Wat is het toch een leuk programma

Ik was op zoek naar goedkope wodka vanwege Yvette van Boven. Ik ben groot fan van haar kookkunsten en trouwens ook van haar programma, elke dinsdagavond: (klik!), maar daarover blog ik nog weleens.

Yvette maakt haar eigen vanille extract met, je raadt het al, wodka!
Die flesjes vanille-aroma uit de supermarkt schijnen helemaal geen vanille te bevatten. Toen ik dat las snelde ik naar de slijter om goedkope wodka te scoren.

En dus prijkt er op het randje van de afzuigkap sinds een week of twee een flesje met vanillestokjes en wodka, dat we af en toe even omschudden, opendraaien en aan onze mond zetten. Nee, grapje, we ruiken eraan, en bedenken wat voor heerlijks we daarmee een zoete smaak gaan geven, wanneer het goed donkerbruin ziet. Dat is over een week of 8.
Mmmmm....

En die alcohol? Ach, je gebruikt meestal maar een druppel, en als je het verhit, is het meteen verdwenen.

Paardenpasen

Terwijl onze jongste haar PowerPoint presentatie over paarden maakt, zodat ik nu allerlei feiten over die beesten weet, tegen wil en dank, dat snap je, pak ik er wat relevante lapjes bij.

Het worden een paardenrokje en een paardenjurk. Want daar wordt ze echt het allerblijst van.

Makkelijk paaskoekjes-recept voor een regenachtige dag

Deze paaskoekjes waren het laatste zetje dat nodig was om hier weer 'ns wat te laten verschijnen.
Er is wel weer wat tijd en er waren natuurlijk al meer dan genoeg projecten, boeken en lekkers om te delen. Dus, hier ben ik weer!

Als je morgen door de regen aan huis gekluisterd bent, kun je deze koekjes maken (om daarna te proberen ze niet allemaal op te eten ;-).

Zo moet het:

Klop 225 gram boter met 150 gram witte basterdsuiker (of gewone suiker, dat kan ook) en eventueel 8 gram vanillesuiker luchtig.
Voeg 280 gram bloem en een snufje zout toe en meng alles tot een stevig deeg.

Laat het deeg minimaal een uur rusten op een koele plaats. Wij hebben het wel vast tot 1 cm dik uitgerold. Zo konden we na een uurtje koelkast lekker makkelijk bloemen uitsteken. Die vervolgens in de oven uitliepen tot rondjes, maar dat terzijde... (Later las ik dat je ze ook na het uitsteken weer een uur moet koelen, dan behouden ze hun vorm wel in de oven, schijnt het.)

Bak de koekjes 10-11 minuten op 160 graden. Snijd ondertussen chocolade-paaseitjes in tweeën.

Als de koekjes uit de oven komen, druk je in elk koekje een half eitje. Daarna zet je de bakplaat op een koele plek, in ons geval de garage, anders smelt alle chocolade.

Wanneer alles goed is afgekoeld, kun je aanvallen.


Vrolijk pasen!

Tot ooit!

In het heerlijke tijdschrift "Flow" stond een artikel over het fenomeen "Art journaling".
En dat artikel heeft ervoor gezorgd dat hier niet zoveel berichtjes meer verschijnen. Om precies te zijn; dit stukje was het (ik heb het een klein beetje aangepast):

'Vroeger dacht ik: waarom zou ik zoveel moeite doen om mooie pagina's te maken in een boek dat je daarna dicht doet en aan de kant zet? Niemand ziet het, het is voor jezelf. Totdat het kwartje viel: het is voor mij. Ik kan daardoor ook loslaten dat het mooi moet zijn, of wat anderen ervan vinden. Toen dat tot me doordrong voelde het als zo'n bevrijding. Er is niets zo goed voor je creativiteit als dat.'

En toen ging ik nadenken, bloggen is toch een beetje een "moetje" geworden, en ik leg de lat daardoor misschien ongemerkt toch steeds wat hoger.
En dus laat ik even lekker niks meer zien.
Voor hoelang? Geen idee.

Tot ooit!

"Een handvol hemel" van Kristin Hannah

Ongelooflijk vind ik het, dat de schrijfster van "De Nachtegaal" (klik!) dit ook geschreven heeft.
Het irriteerde me in het begin zelfs. Van zo'n fenomenaal boek, waar ik tot tranen toe door geroerd werd, naar dit:
Het hart van een popster die teveel drank & drugs heeft gebruikt, begeeft het bijna en dus wordt hij opgenomen in het ziekenhuis, waar hij doodsbang, en met veel spijt over zijn gemaakte keuzes in het leven, wacht op een donorhart.
Flinterdun verhaal, dacht ik, zeker omdat zijn arts z'n oude jeugdliefde is, die nog altijd gevoelens voor hem lijkt te koesteren.
En toch kon ik er niet mee stoppen, het verhaal bleef me boeien en kreeg toch nog een mooie wending. Het bleef een beetje voorspelbaar, maar dat kon me eigenlijk niet meer schelen.
Wonderlijk.

Hier de samenvatting van bol.com:

Limousines rijden af en aan. Het gegil van hordes fans is oorverdovend. De beroemde Hollywoodster Angel DeMarco laat de bewondering van het publiek als een golf over zich heen spoelen, terwijl hij zijn breedste, meest sexy glimlach tevoorschijn tovert... Een paar uur later ligt Angel in een ziekenhuis. Drank en drugs hebben hun tol geëist.Alleen een harttransplantatie kan zijn leven nog redden. Angel heeft geen keus. Hij moet zijn flitsende carrière onderbreken en wordt met spoed naar een ander ziekenhuis in Seattle overgebracht. Wanneer Angel hoort dat dokter Hillyard hem gaat opereren, is hij diep geschokt. Madeleine is zijn jeugdliefde.Angel heeft haar zeventien jaar geleden zo maar in de steek gelaten. Zij heeft een bijzonder opstandige verrassing van zevetien lentes jong voor hem..