Birdy jurk, La maison Victor 3/2014

Onze jongste en ik zagen in de heerlijke zelfmaak-glossy "La maison Victor" deze prachtige meisjesjurk:

Hij heet de Birdy-jurk en we wisten al snel dat deze er moest komen.
Na wat grabbelen in de lappenkast toverden we een lapje paars en een lapje stipjes tevoorschijn en kon ik aan de slag.

En nu is 'ie af. Ik ben er blij mee, maar zij nog meer!
Als ze stilstaat (wat weinig voorkomt) lijkt het een paarse jurk:

Maar als ze beweegt valt de plooi open en komen de stippeltjes tevoorschijn.

Het patroon komt uit La Maison Victor, editie 3 van 2014.

En nu heb ik dit bijpassende vestje (uit Ottobre 3/2009) geknipt van die stippeltjesstof. 

Ik moet weer even tijd vinden, dat lukt vast voordat het echt winter wordt...

Prietpraat, gelukkig!

Ik was bang dat het voorbij was en had in gedachten al stilletjes afscheid genomen van het hele fenomeen prietpraat, met onze dochters in- en voorbij de bovenbouw.

Maar gelukkig, van de week, terwijl we in de auto zaten, was er een onvervalste:

"Mam, toch handig, bij zo'n gevaarlijk punt in het verkeer, dat er dan een zachte berm is. Dan val je tenminste niet zo hard"

Heerlijk!

(En ik mocht 'm nog bloggen ook, want tegenwoordig vraag ik dat maar even...)

"Lieve mama" van Esther Verhoef

Ik ben alweer vergeten hoe het nou precies eindigde, dit boek. Het is ook alweer een tijdje geleden dat ik het las, ergens in Zuid-Frankrijk.
Ik heb wèl onthouden dat het zalig weglas, dat het me boeide en dat ik het spannend vond.

Het maakt me ook niet uit hoor, want het was gewoon de zoveelste van Esther Verhoef, vermakelijk en een lekker boek voor tussendoor.

Gelukkig hebben we bol.com waar ik voor dit blogje de samenvatting vanaf haalde:
(En nu ik die weer lees, denk ik: "O ja! Zo zat het!")
Verpleegkundige Helen is getrouwd met Werner, een succesvol horecaondernemer. Samen hebben ze drie kinderen van dertien, vijftien en zeventien.
De achttienjarige Ralf woont nog bij zijn ouders. Zijn leven draait om zijn auto, zijn vrienden en geld verdienen. Hij laat zich meesleuren in een crimineel plan: een overval op de woning van Helen en Werner.
Een horrorscenario ontvouwt zich op de bewuste avond. Maar daarmee is de nachtmerrie voor Helen nog maar pas begonnen...

Prachtige flamingo's door kleine kunstenaars

Het is genieten om te tekenen met deze klas. Dat komt doordat zíj er zo ontzettend van genieten, ze zetten zich volledig in, de krijtjes stevig in de handen en hier en daar een stukje tong tussen de tanden, zo intens.

Omdat de kinderen verschrikkelijk snel afgeleid zijn door alles op het schoolplein, maken we grote schilderijen voor op de onderste ramen. Onze groep heet "De Flamingo's", dus de keuze was makkelijk. 

Ze zijn nog niet af, zoals je ziet, maar ik kon gewoon niet wachten met bloggen, zo prachtig vind ik ze nu al.

Geocaching met een Travelbug-tas

Hij is er, met vele anderen over de hele wereld, aan verslaafd geraakt, en ik juich het toe.
Er wordt gespeurd en geneusd, elk saai tripje wordt ermee opgeleukt en het zorgt voor veel verrassingen.

Ik heb het over Geocaching. Het is eigenlijk een grote schattenjacht in de buitenwereld en het werkt ongeveer zo:

Als je weet dat je, bijvoorbeeld, een dagje naar Maastricht gaat, kun je in de app van Geocaching (klik!) kijken waar in Maastricht (of ergens onderweg daar naartoe) een cache is verstopt en daar ga je dan naar op zoek.
Hierdoor kwamen we in Maastricht op mooie plekjes, die we nog nooit gezien hadden. De cache is soms makkelijk te vinden, maar soms ook niet en soms moet je puzzeltjes oplossen, bijvoorbeeld.
Mijn liefste heeft er al een hoop gevonden, en het leuke is, dat er op zo'n plek vaak ook een Travelbug is verstopt, die je meeneemt. Je zoekt dan in de app op, wat de bestemming van deze Travelbug is, en verstopt 'm weer op een nieuwe plek. Wereldwijd!

Je kunt zelf ook zo'n Travelbug uitzetten en z'n reis dan via de app volgen.
Omdat mijn lief veel reist is hij natuurlijk een zeer geschikte geocacher, dat snap je.

En omdat hij dan een hele berg Travelbugs met zich meesleept, naaide ik daar een tasje voor:

Dit is trouwens een Travelbug, dan snap je meteen waarom ik voor deze stof koos!

Soms hangen mensen er nog wat aan, dat ze de wereld over willen laten gaan.

Doe je ook mee? Het is echt heel leuk!

Hier is de website: klik!

"De nachtegaal" van Kristin Hannah

Wat een prachtig en indrukwekkend boek is dit, wauw.
Stel je voor dat je man mee moet vechten in de oorlog, dat lijkt me zo vreselijk. En tot overmaat van ramp wordt er dan zonder pardon een Duitse officier in jouw huis geplaatst, die zit dan aan jouw eettafel... Verschrikkelijk.
En dat is nog maar een heel klein onderdeel van de problemen waar Vianne mee te maken krijgt, en haar opstandige zusje, Isabelle, maakt het allemaal niet makkelijker.
Zij speelt een fantastische rol in de oorlog en redt vele levens, maar moet daarvoor verschrikkelijk boeten.

Als je nog een echt goed boek wil lezen, moet je deze zeker op je lijstje zetten.
Ik vergeet 'm niet gauw meer...

De samenvatting van bol.com:
De zussen Viann en Isabelle hebben altijd een goede band gehad, ondanks hun verschillen. Isabelle, de jongste en brutaalste van de twee, woont in Parijs, terwijl Viann op het platteland van Frankrijk een rustig bestaan leidt met haar man Antoine en hun dochtertje. Maar dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit en Antoine moet meevechten. 

Met het voortduren van de oorlog wordt niet alleen de relatie tussen de zussen zwaar op de proef gesteld, maar ook hun moed en hun gevoel voor goed en fout. Kan Viann haar beste vriendin verraden als het leven van haar kind op het spel staat? Moet Isabelle haar familie in gevaar brengen als dat betekent dat ze levens kan redden? Hoe kan je overleven als de wereld om je heen in elkaar stort?

Jurk met afneembare col

Voor onze jongste maakte ik alvast een winterjurk. En omdat ze niet kon wachten om 'm aan te trekken, zat ze te puffen en te zweten in de klas.
Nog een geluk dat de col afneembaar was!

Het patroon kwam uit dit leuke blad, linksboven op de kaft zie je dezelfde jurk in een ander stofje:

Zo krijgen we toch een heel piepklein beetje zin in wat koeler weer.

Een heel piep-piep-piepklein beetje maar, hoor.

Een tas voor in Barcelona

Voor een vriendin, die een tijdje in Barcelona gaat studeren, naaide ik een tas.
Ik had 'm van leer bij Timberland zien hangen, voor een schrikbarend bedrag.
Daarom nam ik er een heleboel foto's van en naaide 'm zelf van een vrolijk IKEA-stofje.

Het perfecte cadeautje voor mee op reis, dacht ik zo.

Gelukkig wordt 'ie meteen goed gebruikt, kijk, daar word ik dan blij van.

Veel geluk en plezier in Spanje, lieve schat!

En dit was de Timberlandtas, die stiekem toch wel ergens op een verlanglijstje blijft staan. Je moet toch blijven dromen....

Jurk 12 Knipmode maart 2013

Ooit naaide ik hetzelfde patroon al eens (klik!), maar de afwerking van de hals kon beter, vond ik.
Dus koos ik voor een bies inplaats van een beleg.

En nu ben ik helemaal tevreden!
(Het blijft gek, foto's van jezelf maken met de zelfontspanner... hmmm.)

Dit was trouwens de versie van oktober vorig jaar:

Een kijkje in m'n vakantiedagboek

In Zuid-Frankrijk was het prachtig en heerlijk warm.

We gingen naar een mooie baai. Als we naar rechts keken zagen we dit:

En als we naar links keken zagen we dit:

In Nîmes bezochten we deze prachtige arena:

En als er wind stond werd er door onze jongste gevliegerd op het enorme, verlaten strand:

Traditioneel sloten we onze vakantie af in Limburg:

Wat lijkt het allemaal alweer ver weg, zeg...

Een kijkje in m'n vakantiedagboek

Dit jaar schilderde ik zo nu en dan wat we deden en zagen tijdens de vakantie.
Het was heerlijk om te doen en nu is het heerlijk om na te genieten....

We begonnen in Parijs:

Daarna gingen we naar het zuiden, waar onze jongste deze haarband kocht:

We zagen tientallen flamingo's, zo mooi:

En tijdens elke autorit las ik Harry Potter voor, zo van m'n ereader.

Van de week meer!

Zin in een vleugje romantiek?

Na weken van zalige, relaxte vakantie, waarover later meer, en inmiddels weer in het werk-en-de-kinderen-weer-naar-school-ritme breekt de blogtijd weer aan.
Niet meer elke dag, denk ik, want het ontbreekt me aan tijd. Maar gewoon zo vaak als ik zin heb.

Vandaag keek ik dit filmpje en het scheelde weinig of de tranen stroomden alweer, want het is prachtig. Zucht...

Het filmpje heet Paperman en won in 2012 een Academy Award voor beste korte animatiefilm.

Als je zin hebt in mooie muziek met een vleugje romantiek: klik!
Of misschien is het me gelukt en kun je hieronder klikken: