Zomerse wrap-recept

Met dit lekkere weer heb je vast zin in lekker en gezond en dan ook nog eens slank eten.

Tijdens de laatste verjaardag maakte ik deze wraps. Ik sneed ze in kleine hapklare stukjes, maar als je de tortilla halveert, kan 'ie zo als lunchgerecht.

Besmeer een tortilla met (slanke) roomkaas en leg er dunne plakjes komkommer op. (Ik sneed ze met de dunschiller.)

Leg er lekker wat zalm en van die leuke zaadkiemen (uit het koelschap van de supermarkt) op.

Leg aan de bovenkant een stuk plasticfolie half onder de wrap.

Rol de wrap op en rol 'm meteen door in het plastic.

Leg ze in de koelkast tot de tijd daar is om ze te snijden.

Ook heeeeeel lekker met geitenkaas, rucola, honing en fijngehakte walnoten.

Eet smakelijk!

Nooit meer van alles in je dekbed in de wasmachine!

O, wat ben ik blij met m'n kamsnapstang! 

Het is een tang waarmee je in een handomdraai plastic drukkers in stof drukt.

Hij lag via www.kleurenmix.nl al snel bij mij op de mat.

Allereerst deed ik snaps in ons dekbed, zodat er in de wasmachine geen was meer in gaat verdwijnen, hoera!

Dit is de tang, met de snaps ernaast.

Eerst prik je een gat in de stof, met de gratis bijgeleverde priem.

Dan druk je een kapje en een onderkantje door het gat op elkaar.

Dat druk je met de tang vast.

Klaar!

Zo, ons dekbed is wasmachine-proof!

En dat van onze oudste natuurlijk ook meteen.

Ontspannen aan de Zuiderzee

Omdat het erg druk was, en er op werkgebied een Mount Everest op me stond te wachten, gingen onze jongste en ik woensdagmiddag ontspannen in het Zuiderzeemuseum.
Deze keer namen we onze schilderspullen mee, geïnspireerd door de illustrator die we daar vorige keer zagen.
We trokken bekijks, vooral zij, met haar mooie molen.

En terecht!

En nu pronken ze in onze letterbak, ideaal, ze passen precies!

Fauve top af!

Uit de La Maison Victor naaide ik de Fauve top.
Ik verlengde de top 10 centimeter, ik heb 'm eerder gemaakt en toen viel 'ie heel kort.

Ondanks dat ik 'm onderaan aan beide zijden ook 2 cm breder maakte, blijft de top erg strak op mijn heupen zitten.
Misschien haal ik 'm nog weleens uit elkaar.
Maar tot die tijd prop ik m'n heupen er gewoon in!

De foto in de La Maison Victor

Op de kniptafel

Mijn eerdere versie... te klein en te kort...
En met de plooien aan de andere kant!

Simplicity 142

Nadat ik 'm weer helemaal uit elkaar had gehaald, omdat 'ie te klein viel, ging ik opnieuw aan de slag. Daar gingen natuurlijk wel wat weken moed verzamelen aan vooraf, dat snap je.

Maar nu ben ik tevreden!

(En nu ik deze foto zie, ben ik ook erg tevreden met mijn afspraak bij de kapper, komend weekend.)

Een kralenworkshop-aanrader

Als je nou eens zin hebt in een leuke gezellige avond met een paar vriendinnen, en je wil met een leuk resultaat naar huis, dan heb ik een tip.

Want vorige week togen mijn zusje, mijn schoonmoeder, m'n schoonzusje, een vriendin en ik naar Alkmaar om een armband te gaan maken bij Curly's beads. De gezellige, goedlachse en zeer behulpzame dame van die kralenwinkel heeft inderdaad een grote bos vrolijke krullen, vandaar de naam.

Er hangen daar in die winkel strengen en strengen edelstenen, er liggen kraaltjes, sluitingen, leertjes, sluitinkjes, heerlijk. Het is net een snoepwinkel...

We gingen na een gezellige avond, die voorbij vlóóg, met allerlei prachtigs om onze polsen naar huis.
En nog meer prachtigs in onze tassen, omdat we allemaal zin kregen om thuis meer armbanden te maken, natuurlijk!

Ik was tòch niet helemaal tevreden en maakte 'm thuis opnieuw, deze keer met een ander kleurtje koord en leer. Nu is 'ie wel naar m'n zin:

Wil je ook? Doen! Klik!

Wat een heerlijke chocolade is dit!!

Het lag gewoon bij Deen, en nog in de aanbieding ook!!

Als je het pakje openmaakt ruik je de lavendel al.

Ik waande me weer even in Zuid-Frankrijk, waar we genoten van zalig lavendelijs...

Mmmm.....

Stapelverliefd op....

Het was liefde op het eerste gezicht. Wat ik ook deed, het bleef in mijn hoofd zitten, en dus ging ik na een paar dagen terug voor een tweede ontmoeting.
Het bleef naar me lonken en lonken, en voor ik al te hard zou gaan nadenken over het behoorlijk prijzige prijskaartje dat eraan hing, rekende ik het af en ging het met me mee naar huis.

Het garen heet Noema (Louisa Harding)

Ik maakte een proeflapje en ga nu eens heerlijk mijmeren en struinen op Pinterest om te bedenken welke sjaal ik ervan zal gaan haken...


Deze?

Of deze?

Of toch deze?

Opgesloten, door Belinda Bauer

Het vorige boek dat ik van Belinda Bauer las ("Wat dood is"), viel bij mij meer in de smaak.
De ontknoping van dit boek vond ik jammer, want je kon als lezer dus ècht niet weten wie de moordenaar was.

Het boek draait om een weinig daadkrachtige politieman, hij irriteerde me zelfs een beetje.
"Ga nou toch eens wat doén, man!" dacht is steeds bij mezelf, maar het is een tobber, die weinig vechtlust laat zien.
Ik las verder, omdat het me heus wel genoeg boeide, en het toch wel lekker weg las.
Onderaan vind je de samenvatting.

In de kleine gemeenschap van Shipcott, waar iedereen elkaar kent en er nooit iets gebeurt, verandert het leven op slag als op een kille sombere winterdag een oudere vrouw in haar bed vermoord blijkt te zijn. Van de dader ontbreekt elke spoor. Jonas Holly, de lokale politieman, is geschokt en begrijpt niet hoe dit in zijn dorp heeft kunnen gebeuren. Maar zijn eerste moordzaak wordt door een arrogante rechercheur uit de grote stad overgenomen en Jonas wordt gedwongen vanaf de zijlijn toe te kijken hoe het politieonderzoek verloopt. 

En dat is nog niet eens het ergste. Iemand lijkt het hem kwalijk te nemen dat dit gebeurd is en stuurt hem anonieme dreigbriefjes…
Ook thuis neemt de stress toe, omdat zijn vrouw ernstig ziek is en het steeds slechter met haar gaat. Om weer een beetje grip op zijn leven te krijgen, begint hij een eigen onderzoek, totdat op schokkende en vernietigende wijze duidelijk wordt wie de moordenaar zou kunnen zijn…

Lijmpistool-liefhebberij

Vorig weekend bewapenden we de jongsten van mijn BFF en mij met een lijmpistool.

De keuken veranderde in een plastic-walhalla, waar twee giebelende kunstenaars de mooiste dingen maakten.

Heerlijk, die geconcentreerde snoeten.

Ottobre Princess Castle jurk

De komende tijd verander ik van een elke-dag-blogger in een om-de-dag-blogger.

Er zitten helaas maar 24 uur in een dag, en die gaan deze dagen erg snel op, vandaar.

Een aantal van die uren stopte ik in dit project voor onze jongste ster:

Het wordt een vrolijke jurk met bijpassende legging.

Ik haalde het patroon uit Ottobre 4/2013, en omdat het patroon heeeeeeel breed valt, raderde ik het patroon in de breedte 2 maten kleiner uit.

Illustrator aan het werk

Onze oudste fluisterde me toe, terwijl we door het Zuiderzeemuseum slenterden: "er zit daar iemand te tekenen, mam".

Ik draaide me om en inderdaad, daar zat iemand met een blikje aquarelverf op schoot aandachtig te schilderen. Ik liep er natuurlijk meteen naartoe, en knoopte een praatje aan.

Het bleek een illustrator van onder andere, strips, cartoons en schoolmethodes te zijn, wauw, dat ik die nou toch eens live aan het werk kon zien!

Hij gaf me zijn kaartje, en daarop las ik dat hij Roger Klaassen heet. Hier: klik! vind je meer over zijn werk, dit bijvoorbeeld:

Amersfoort

Zierikzee

Uit: "Tijdreis in je eigen tuin"

Ik mocht foto's maken, en we kletsten nog wat verder, en ik kreeg een gouden tip, namelijk dat je je van je fouten niets moet aantrekken, maar ik moet ze voortaan "gewoon laten staan".

Hij tekent eerst met vulpen, met daarin watervaste zwarte inkt, om het daarna in te kleuren met aquarel. Je snapt wel dat ik morgen op zoek ga naar zulke inkt, natuurlijk. Wat een inspirerende ontmoeting!

O, had ik maar zeven levens!

Marta Altès

Deze foto kwam ik tegen op de site van Marta Altès, een illustrator met een vrolijke stijl.

Ze tekent ook allerlei leuks, zoals deze: 

(En ik vraag me meteen af wanneer dat is, kissing day.)

Hier: klik! vind je haar website.