woensdag 15 april 2015

Vijftien kleine Oosterpoort kunstenaars

Op zo'n prachtige zomerdag, met de zon volop stralend door de ramen van ons hete klaslokaal, verlieten wij natúúrlijk de school voor een tekenles buiten de deur.
Binnen legde ik gauw nog wat uit over schaduw en een beetje smeren en wrijven met je vinger en toen gingen we, gewapend met potloden, papier, plankjes en klemmen op pad.
Naar de Oosterpoort in Hoorn.

Die schaduw, dat hadden ze goed begrepen en dat uitvegen en smeren ook.




Ik genoot. Van de zon, de prachtige poort en de vijftien kleine kunstenaars.




En nu kan het nagenieten beginnen, want deze juweeltjes hangen voorlopig in de klas.


dinsdag 14 april 2015

Twee boekenmiskleunen

Het ene was een tip van een tijd geleden, het andere pronkte hoog in de boeken top 10.
Goede redenen om eraan te beginnen, en ook om even door te zetten toen het niet zo erg boeide in het begin.
Maar toen ik avond aan avond na één bladzijde in slaap viel bij dit boek, vond ik het toch tijd om het weg te leggen.


Het blijft toch een vreemde gewaarwording, dat een zó geliefd boek mij niet weet te pakken...

De tip, die ik eerder kreeg was deze:


Deze lees ik nog weleens uit. Tijdens het lezen mijmerde ik teveel over allerlei andere boeken die op m'n lijstje staan en zodoende stopte ik ermee en belandde het weer onderaan dat lijstje.

Wel jammer, twee missers achter elkaar... 



maandag 13 april 2015

Up, door Myrthe van der Meer

Eerder las ik PAAZ, haar indrukwekkende verslag over haar verblijf op de Psychiatrische Afdeling van een Algemeen Ziekenhuis. Ze schrijft van binnenuit en laat je meekijken in haar hoofd, van zo dichtbij, dat je haar begrijpt en dat je bijna snapt hoe het moet zijn, depressief en Asperger. Niet niks, in elk geval.
En alsof dat nog niet genoeg was, wordt in dit boek duidelijk dat ze manisch-depressief is, wat haar wanhopig maakt.

'Heb ik dan nooit een normale dag gehad? Ja, de momenten tussen de depressies en dat bijna extatische gevoel van geluk in. Maar ik ben altijd op doorreis, van down naar up en weer terug. Dat die depressieve kant een probleem is snap ik, maar als nu ook alles boven de streep een probleem is... Wanneer ben ik dan géén probleem? Wanneer ben ik dan géén risico, geen belasting voor de mensen om mij heen? Wie ben ik dat ik zo mag zijn?'

Ondanks de zware problematiek blijft haar toon meestal nuchter, hier en daar een beetje luchtig zelfs.
En dat met zo'n zwaar leven, poe.


vrijdag 10 april 2015

Straatjutterij

Om de week geef ik beeldende vormingaan  een kleine club kinderen bij ons op school. Da's genieten.
Afgelopen week gingen we straatjutten in Hoorn, en vonden allerlei rommel. 
Gewapend met een lijmpistool maakten we er kunst van. Kunst, moet ik zeggen, met een hoofdletter K. 
Te gek gewoon.







Zeeman-theedoeken-creativiteit

Het werkt verslavend, die goedkope theedoeken.
Voor de tablet van m'n liefste liet ik er weer twee aanrukken.

Hoppa!!



Mueslirepen, zo lekker als koek

Vorige week bakte ik mueslirepen, en o, wat heerlijk waren ze! Helemaal zonder suiker en toch lekker zoet.
Gezond kan dus tòch heel lekker zijn.

Ik pureerde twee bananen, en deed er een schep kaneel en wat vanille-extract bij. Vervolgens hakte ik muesli fijn in de keukenmachine. Speltmuesli van de markt, heerlijk. 


Dat mengde ik, samen met wat sesamzaad en kokosrasp.


Het was genoeg om een half bakblik te vullen. Toen bakte ik het een half uurtje op 175 graden.


Mmmmm. Ze waren heel snel op!



donderdag 9 april 2015

Ananasrugzakje

Tadaaaaaa!



O, wat kan een mens toch blij worden van een goed DIY-project. DIY, da's een leuke, hippe, Engelse afkorting voor Do It Yourself. En dan het liefste in combinatie met UWYH; Use What You Have. 
Maar in dit geval gebruikte ik dus wat de Zeeman had, haha!

Hier nog een inkijkje in het voorzakje van de ananasrugzak:


Ik kan hier vast een klein meisje blij mee gaan maken, de komende tijd.

woensdag 8 april 2015

Zeeman, uw hobbyleverancier

In een TV-spotje zag ik ananastheedoeken voorbij komen, en ik zag er meteen een tas in. Deze: 

Uit 'Zo Geknipt' deel 1, en inderdaad was het tasje zo geknipt.

Uit de Zeeman-theedoek dus, en ze hadden er ook nog een leuk tafelkleed bij, alles voor een echt Zeeman-prikkie:


Inmiddels is 'ie bijna af. Het eindresultaat volgt nog!



dinsdag 7 april 2015

Een hele berg placemats

Met mijn liefste vorige week ver weg in India en onze blondies druk met school, sport en hobbyclubs, bracht ik veel tijd door achter m'n snorrende naaimachine.
En dan draaf ik soms een beetje door.

Ik maakte nieuwe placemats, een goed project om lekker wat resten stof en lint op te maken. En voor ik het wist had ik genoeg lapjes geknipt om er achttien te maken.



Aan beide zijden stikte ik een lintje of een kantje.


Klaar!
We kunnen met een heleboel mensen (en inmiddels gelukkig weer met mijn lief) vrolijk rond de tafel.

maandag 6 april 2015

Paasnageltjes

We lakten en strooiden glitter, heerlijk, zo'n nagellakmomentje met de blondies.
En dat alles in paassfeer, natuurlijk!

Dit plaatje op Pinterest bracht ons op het idee.





zondag 5 april 2015

Zo maak je een ei van een aardappel!

In het atelier, op m'n werk, probeerde ik de aandacht te vangen door de kinderen te vragen of ze zin hadden om van een aardappel een ei te maken.
"Huh?!"  klonk het uit alle monden. Mooi, ze keken naar mij en waren geboeid. Dat was fijn.

Ze kregen allemaal een halve aardappel en een wit potlood, en veranderden de aardappel in een ei.
En toen... stempelen maar!

Vrolijk pasen allemaal!











zaterdag 4 april 2015

Gehaakt krukje van Action

Op één februari begon ik aan dit krukje:


Maar het werd niet naar m'n zin, en dus liet ik het liggen.
Uiteindelijk haalde ik het uit en haakte een ronde granny. Dat leek er meer op!
Nu is het af.




Ik haakte expres niet de hele zijkant, want dat blauw staat juist leuk, vind ik.


vrijdag 3 april 2015

Tomatensoep met stelen van Jamie

Ik kookte een heerlijke pan tomatenbeugelsoep, het beste voedsel voor een mond vol ijzer.
Van Jamie Oliver moest ik de stelen aan de tomaten laten zitten, en ze zo meekoken en pureren.

Hij had, zoals altijd, weer gelijk. Het gaf een zalige smaak aan de soep. Mmmm.


Hier is het zalige recept uit Jamies Kookrevolutie:
(gevonden op smulweb: klik!)

2 wortels
2 stengels bleekselderij
2 middelgrote uien
2 tenen knoflook
olijfolie
2 blokjes kip- of groentenbouillon
2 blikken gepelde tomaten van 400 gr
6 grote rijpe tomaten
een bosje basilicum
zeezout en zwarte peper uit de molen


Voorbereiding
Schil de wortels en snijd ze in dikke plakken. Snijd de bleekselderij in stukjes. Pel de uien en hak ze grof. Pel de tenen knoflook en snijd ze in plakjes.
Bereidingswijze
Zet een grote pan op matig vuur en doe er 2 el. olijfolie in. Doe alle gehakte en gesneden groenten in de pan en roer ze met een houten lepel door elkaar. Leg de deksel schuin op de pan en laat 10 minuten op het vuur staan, tot de wortels zacht zijn, maar nog wel vorm hebben, en de uien goudbruin zijn. Los de bouillonblokjes al roerend op in 1,8 liter kokend water en giet het vocht in de pan bij de groenten, samen met de gepelde tomaten uit blik en de verse tomaten inclusief de groene steeltjes die er bij sommige tomaten nog aan zitten (die geven een heerlijke smaak - geloof me! Roer en breng de soep aan de kook. Zet het vuur wat lager en laat de soep met het deksel op de pan 10 minuten zachtjes pruttelen. Pluk intussen de basilicumblaadjes van de steeltjes.
Serveertips
Haal de pan van het vuur. Breng de soep op smaak met zout en peper en doe er de basilicumblaadjes in. Pureer de soep met een staafmixer of in een keukenmachine. Proef en breng op smaak voordat je hem opschept.

Als ik de soep serveer doe ik dat met een dot crème fraîche en wat basilicumblaadjes ter garnering.

donderdag 2 april 2015

Uitbreiding van de poppengarderobe

Ach, als je eenmaal bezig bent, is het zo gepiept. En ik maak er een blondie intens gelukkig mee, dat is altijd goed voor het moederhart. Deze keer werd het een spijkerbroekje.



woensdag 1 april 2015

Géén 1 april grap!

Ik zag het bij Noppes en begon te bedenken hoe dat nou toch zo was gekomen.



Ik zag een jonge schilder voor me, die van z'n baas op z'n kop kreeg om dat hij bordjes had opgehangen met "geschildert".
"Dat is met een D, jongen!"
Waarop hij de volgende keer maar bordjes met "geverft" maakte, tot grote woede van zijn baas, die kwaad uitriep dat ook dàt woord met een D geschreven wordt.
Met de woed der wanhoop koos hij deze keer voor... nad.

Ik hoop dat z'n baas een sterk hart heeft.



Het hele pand hing er vol mee!