De één vindt het langdradig, saai en vergezocht, de ander prachtig. Het belandde in elk geval in de boeken top 10, dat zegt toch wat, denk ik dan.
Ik vond het een heerlijk boek, meeslepend en lekker dik. Ik werd lekker meegenomen naar het leven rond 1800, ik reisde mee over de wereldzeeën en genoot van het primitieve leven op Tahiti.
Het boek gaat over het leven van een vastberaden, wetenschappelijk onderlegde dame, een uitzondering in haar tijd. Het is ook wel een beetje een wereldvreemde dame, met haar enorme interesse in mossen.
Uiteindelijk belandt ze in Amsterdam, en dat vind ik altijd leuk, als het oude Amsterdam in een boek wordt beschreven.
Het is een boek zonder haast, waar je echt lekker in wordt meegevoerd.
Hier de samenvatting van bol:
Het hart van alle dingen, dat in oktober 2013 verschijnt, is een grootse roman over een grootse eeuw. Laat je meevoeren van Londen naar Peru, van Philadelphia via Tahiti naar Amsterdam, in een verhaal vol buitengewone personages: missionarissen, vrijheidsstrijders, avonturiers, astronomen, zeekapiteins, en bovenal Alma Whittaker, de heldin van dit verhaal, een vrouw die haar tijd een stap vooruit was.
Alma wordt geboren in een bekende familie van botanisten en groeit op tot een onafhankelijk meisje met een grote honger naar kennis. Het duurt dan ook niet lang voor zij haar eigen onderzoeksproject start.
Maar terwijl haar studie haar meetrekt in de mysteries van de evolutie, wijst de man van wie ze houdt haar een tegengestelde richting. Een verhaal vol avontuur, passie, verovering, natuur én liefde, in de typische warme stijl van de auteur van Eten, bidden, beminnen.
