Tapestry haakwerk

Het is hip, want het zingt rond op allerlei blogs en op Pinterest. Ook ik werd erdoor gegrepen, een nieuwe haaktechniek, hé, da's natuurlijk altijd een leuke uitdaging!

Terwijl de blondies het broodnodige Catan-onderwijs van mijn liefste kregen, haakte ik er lekker op los.

Een tas wordt het, de bodem is klaar, en het onderste randje ook. Voorlopig heb ik weer wat te doen!

Gestrikt op het strand

Ergens tijdens de heenreis, begin juli, zag ik in zo'n lekkere grote Franse supermarkt een boekje over knooparmbandjes liggen, maar ik nam het niet mee. Hobbyboekjes heb ik genoeg, dacht ik. 

Spijt had ik later, hele bergen spijt, want het kostte maar €3,50 en onze oudste knoopte inmiddels allerlei haakdraadjes aan elkaar. En nergensnergensnergens zagen we dat leuke boekje meer.

Totdat we van de week door Bastia slenterde. Toen zag ik het gelukkig in de etalage van een klein handwerkwinkeltje liggen, ha!

Inmiddels is er al heel wat afgeknoopt, op de meest prachtige locaties. Door onze blondies en die van onze vakantievrienden.

Het doet me denken aan vroeger, toen deed ik het ook, uuuuuurenlang. 

Tranen in de nacht

Vannacht lag ik stilletjes te huilen in onze tent, met mijn zongebruinde liefste zacht snurkend naast me. Het was even na middernacht en ik las de laatste adembenemende bladzijden uit mijn boek. Ze waren zo aangrijpend dat de tranen begonnen te komen en ik probeerde om zo zachtjes mogelijk mijn neus op te halen, zodat mijn slapende gezin niet zou ontwaken.

Dit zal ik me altijd herinneren, denk ik, diep weggestopt in Corsica, met ver weg de nachtelijke campinggeluiden om me heen en dan dit boek, wauw...

Eigenlijk las ik het als tussendoortje. Na een goed boek kies ik graag even een chicklit of een ander eenvoudig boek, voor ik me weer op iets met meer inhoud stort.

Door de kaft werd ik misleid:

Het is een van de allerontroerendste boeken die ik ooit heb gelezen, ik ben er nog steeds vol van.

Hier is de samenvatting, die ik weer eens van bol.com heb gepikt:

‘Dit liefdesverhaal overtuigt, niet alleen omdat het je raakt, maar ook omdat het zo herkenbaar is.’ The New York Times
Louisa's wereld is klein. Ze werkt in een café om de hoek en woont nog bij haar ouders, en hoewel ze ergens wel weet dat haar vriend Patrick niet de liefde van haar leven is, passen ze goed genoeg bij elkaar. Lekker overzichtelijk. Wills wereld is ook klein. Vroeger had hij alles wat hij zich kon wensen - een goede baan, avontuurlijke vakanties, een mooie vriendin - maar door een ongeluk zit hij in een rolstoel, verlamd vanaf zijn nek. Door de chronische pijn en zijn wanhoop ziet hij maar één uitweg.
Wanneer Louisa haar baan kwijtraakt, gaat ze aan de slag als Wills verzorger, en het duurt niet lang voor de tegenpolen botsen. Als ze ontdekt wat Will voor ogen heeft, besluit Louisa alles op alles te zetten om hem van gedachten te doen veranderen. Maar hoe overtuig je iemand dat er nog zo veel avonturen te beleven zijn, als je zelf de wereld niet durft te ontdekken?
De internationale bestseller die harten over de hele wereld verovert. Deze roman is voor iedereen die geraakt werd door Intouchables en Mar adentro.

Deze wil je niet missen, dat kan ik je verzekeren!

En het mooie is: je kunt het gratis en voor niks lezen op je tablet, via www.vakantiebieb.nl!

Goede honger!

Soms is er een druppeltje internet, zoals nu, en kan ik weer 'ns wat bloggen.

Deze foto bijvoorbeeld, genomen in een soort pastabar in Toulon, vlak voordat we de boot op gingen: 

"Wat betekent dat mam, goede honger?"

Ik gok dat er de Google-translater hier een klein grapje heeft uitgehaald!

En verder... Ja, verder ben ik aan het luieren, lezen, schilderen en haken terwijl mijn liefsten snorkelen, zwemmen en veel potjes Uno spelen. Mmmmmm.

Verstoken

We gaan diep Corsica in, heel diep. Zonder WiFi of andersoortig internet, zelfs mijn vers aangeschafte Travel & Surf bundel haalt daar niks uit.

Dat wordt dus een verplichte blogpauze. Au revoir!

Uitgeschakeld

Een superspannende voetbalwedstrijd was het, eerst stonden ik en mijn liefste achter, toen voor, maar tenslotte wonnen de blondies nipt.

We zochten steun en vielen in elkaars armen, maar helaas weken we allebei naar dezelfde kant, wat ons een enorme kopstoot opleverde. Au! 

De blondies gierden het uit, op de primitieve, maar daardoor zeer idyllische Zuid-Franse camping.

Wij namen ons verlies.

Het doet nog steeds een beetje pijn....

Van de regen naar de zon

Vanmorgen vertrokken we in de regen en die bleef ons vergezellen, helaas...

Nu, ruim 10 uur later (vlakbij Lyon) zien we ook blauwe lucht tussendoor, gelukkig!

Nog een paar uur en dan zijn we op de tussencamping, Corsica komt steeds dichterbij. Nou ja, zo voelt het, maar natuurlijk zijn wij het, die dat prachtige eiland naderen...

Zomerhoedje

Met mijn nieuwe zomerhoed ben ik er helemaal klaar voor!

Hoge bergen

"Mam, wat zou jij nú het allerliefste willen?" vroeg onze oudste. 

"Een toverstokje, waarmee ik alle spullen die mee moeten zó, hup, zonder zoeken en twijfelen of-het-nou-echt-wel-mee-moet, de auto in toverde!" 

Zo'n toverstokje heeft zij niet nodig. Ze zaagt, plakt, timmert en schildert zó een winkelcentrum voor de Playmobil in elkaar:

Knapperd!

Vakantieblog

Het grote inpakken is begonnen, en dus ook de voorpret. 

Tijdens de vakantie blog ik elke dag een foto, heb ik me voorgenomen.

Of twee, of iets anders. Hmmm, eigenlijk verandert er dus niet zoveel, dus!

Vandaag twee inpakfoto's. Fijne vakantie!

Jatjurkje

Ik kocht een prijzig Sandwich- jurkje en was zeer tevreden over het model, maar over de kleur was ik toch niet zo te spreken. En dus tekende ik het na en bracht het terug.
Niet zo netjes misschien, maar wel lekker effectief. En het voelde best aangenaam eigenwijs, eigenlijk!

Bij gebrek aan geduld om te wachten op goed licht of een fotograaf, nam ik zelf wat foto's.
Kijk, het voorpand is een soort flap die je om je heen wikkelt:

En hoppa, ik maakte er ook meteen eentje in een dunnere tricot. Die gaat mee op vakantie!

Nog meer afscheid

Zo zag mijn bureau eruit, ergens in de afgelopen tijd. Als er collega's afscheid nemen, maken we allemaal, nou ja, bijna allemaal, een bladzijde voor een afscheidsboek en vieren we een groots afscheidsfeest. 

Dat geweldige feest, daar ben ik niet bij vandaag, en dus maakte ik de bladzijden extra mooi.

Mijn vakantie is nu alvast begonnen, met het bijbehorende inpakken, opruimen en binnenkort lekker wegwezen. En dat alles lekker rustig aan. 

Laat de zon maar schijnen, niets hoeft meer, en alles mag!

Wie wat bewaart...

Bij het opruimen van mijn lokaal kwam ik dit tegen in mijn rommelbakje, gisteren:

Ja, je ziet het goed! Het was dus echt een heeeeeele tijd geleden dat dit bakje werd uitgemest.

Een good old cassettebandje! Ooooo, ik herinner me meteen weer mijn witte plastic cassettedeck, zoals we dat toen noemden. Uren was ik er zoet mee, met mijn vingers boven de rec en play knop, om mijn favoriete liedje op te nemen van de radio, tijdens de uitzending van de top 40.
En dan maar hopen dat de DJ er niet te lang doorheen praatte, want dat was zo vervelend luisteren op m'n walkman...

Ik heb het bandje in een doos gestopt, en ik ga het in ons nieuwe lokaal gewoon achterin de bureaula leggen, zodat ik het over een tijdje weer tegenkom.

Rokje 29 Knipmode mei 2013

Na de berg jurkjes die ik de afgelopen tijd naaide, vond ik het wel weer eens tijd worden voor een rokje. Ik gebruikte een lapje dat mijn liefste mee nam uit Amerika, en sloeg vrolijk aan het tekenen, spelden en knippen.

Het resultaat volgt!

Afscheid nemen...

Al sinds mijn vierde leef ik in schooljaren, een groot voordeel van juf zijn als je 't mij vraagt. De tijd van afscheid nemen van de klas, een aantal leerlingen die naar een andere school gaan en van mijn superstagiaire is aangebroken.
Een mooie kans om weer wat leuks te maken!

Voor mijn stagiaire versierde elk kind een lapje met textielstiften:

En daar naaide ik een tasje van:

We zijn de Flamingo-groep, vandaar dat er een heleboel roze vogels op één poot op staan.

Ik heb echt genoten van deze stagiaire, het is een talent en ik hoop haar terug te zien als collega, over een aantal jaren!