Maak een vulpen van een veer

In een sentimentele bui, en wie krijgt zo'n bui niet in de kringloopwinkel, die hangt van nostalgie aan elkaar immers, kocht ik Mijn Grote Hobbyboek. Ik had het vroeger ook en het heeft me toen door heel wat regenachtige middagen heen gesleept.

Het staat al een tijdje doelloos tegen wat andere boeken aan te hangen in onze boekenkast, maar deze keer kwam het nou echt eens van pas. Namelijk toen onze jongste met een gevonden veer binnen kwam rennen, terwijl ze riep dat je hier toch een vulpen van kan maken, zag ik meteen de juiste bladzijde voor me, die ik waarschijnlijk zo'n 30 jaar geleden voor het laatst opensloeg.
Wonderlijk ding hè, het geheugen!

Mijn lief liet zijn scalpel op de voorgeschreven manier wapperen en binnen no time werd er zoet geschreven aan de keukentafel:

Nu nog in meerdere opzichten, vermoed ik. Maar dat komt goed!

Een berg fossielen in de garage

"Jongens, jullie mogen zelf zoutdeeg maken!"
Vol enthousiasme stortte mijn groep zich vorige week op de bloem, het zout en het water dat klaarstond en begon vrolijk te mengen en te kneden. Iedereen had precies dezelfde hoeveelheid gekregen, maar wonderbaarlijk genoeg verschilde de hoeveelheid deeg die ze ermee wisten te maken aanzienlijk.

We gingen fossielen maken, daarvoor hadden ze allerlei kleine plastic dino's, takjes en botjes meegenomen, waarmee ze zichzelf, mij en elkaar trouwens de hele ochtend al hadden zitten afleiden.

's Middags gingen we aan de slag.

Aan mij de schone taak om ze te bakken deze vakantie, wat ik met plezier doe. Ze liggen geduldig te wachten bij mij in de garage.
Na de vakantie gaan we ze schilderen met verf die we verdunnen met water, om ze er echt oud uit te laten zien. Gaaf hè?!


Wil je ook zoutdeeg maken? Hier mijn werkblad:

Zo maak je zout-deeg:

1     Neem een kom.

2     Doe er 3 kopjes meel in.

3     Doe er 1 kopje zout bij.

4     Doe er langzaam 1 kopje water bij, terwijl je roert.

5     Doe er 1 theelepel sla-olie bij.

6     Kneed dit 3 minuten.

Bakken of drogen:

1 uur op 100º C, dan 1 uur op 125º C, of langer als het werkstuk erg dik is geworden.

Je kunt het ook op de verwarming laten drogen.

Veel plezier!

Jurk 9, Knippie 2/2012

De stoffenbuit van vorige week begint al een klein beetje te slinken, want ik ben met deze jurk

bezig geweest:

Onze jongste houdt van zwierig, zoals ze het zelf noemt, en daar leek deze jurk me een goed voorbeeld van. Ik heb haar weer eens uitgebreid opgemeten, dat doe ik twee keer per jaar, en kwam tot de conclusie dat een maatje 134 haar makkelijk zou gaan passen. Omdat het een vrij kort model is, heb ik het een en ander verlengd.

Het was een flinke klus, maar gelukkig had ik hulp.

Toen we er heel wat bloed, zweet en tranen tegenaan genaaid hadden, was 'ie bijna af, alleen de knoopsgaten en knoopjes nog.

Maar jammerdepammer, tijdens het passen bleek dat de mouwen er weer af moeten, want die zijn veel te strak.

Da's balen, als ik me inhoud en me heel erg netjes uitdruk.

Het hele model valt erg smal, maar dat kan deze blondie wel hebben. Aan de slag maar weer, gelukkig had ik nog wat stof over.

Het eind is opnieuw in zicht...

Een jerrycan en een ruitenrokje

Als je voor je zevende verjaardag een nichtje krijgt ben je natuurlijk de koning te rijk. Ik ken de jongen in kwestie die dit gebeurde en daardoor ook zijn kleine nichtje. Ze zijn onafscheidelijk en verjaarden samen voor de derde keer, gaven samen een feest en dat had tot gevolg dat we met nogal uiteenlopende cadeaus op stap gingen vandaag!

De één kreeg van zijn pas & mams een motor voor op zijn bootje, en dus kochten wij een stoere jerrycan, om het sjouwen met benzine op een veilige manier te laten verlopen.

En natuurlijk kon ik het niet laten om voor zijn kleine nichtje een rokje te naaien, dat snap je.

Van harte gefeliciteerd, Wouter & Eva!

Top 4, Knipmode mei 2012 is af!

Met al die nieuwe stoffen van de markt in het achterhoofd moeten er kilometers gemaakt worden op mijn snorrende naaimachine, dat snap je.

Deze top (nummer 4 uit Knipmode mei 2012) is af:

Het is hele dunne flubberstof en daarom wilde ik onderin een smal zoompje. Met mijn rolzoomvoetje lukte het:

Ik heb de voorkant een flink stuk korter gemaakt dan de achterkant, en ben tevreden met het resultaat.

Ha, ik ben op mijn paasbest. Vrolijk pasen allemaal!

Met een fijne buit naar huis

Gisteren was er stoffenmarkt in Hoorn, en ik heb een lekkere grote slag geslagen.
Zoals dat hoort ben ik met veel meer thuisgekomen dan ik van plan was, maar ik suste mezelf met de gedachte dat de gemiddelde prijs per meter, die ik even snel heb uitgerekend, nog best meeviel.
Onze oudste ging gezellig mee, ze is duidelijk ook besmet met het lapjesvirus. En ze heeft er een neusje voor, dat bleek vandaag.

Dit is de stapel die nu naar me ligt te lonken.

Een tijdje terug viel mijn oog op deze jurk van Lien & Giel (klik!). Wat een prachtige stof, dacht ik nog, dus ik was helemaal in mijn nopjes toen ik 'm als tricot zag liggen. Hoera!

In de etalage van Sissy-boy zag onze lieve blondie vlak voor we bij de markt waren dit jurkje. Ze liep daarna op de markt recht op deze lap af en ik was het er natuurlijk helemaal trots mee eens. 

Daarna scoorden we deze stoffen nog, deze bovenste is een gevalletje "smaken verschillen" wat mij betreft, maar ja, ik heb het allang niet meer altijd voor het zeggen op kleding-gebied....

Deze vind ik de topper van de dag:

Toen we weer naar de auto liepen kwamen we bij zo'n interieurzaak nog een tafel met coupons tegen... Even graaien...

Hebbes! 

Als ze me zoeken, zit ik voorlopig te naaien.

Zes jaar!

Toen ik hem zag was ik waarschijnlijk meteen verkocht. Ik zeg waarschijnlijk, want zeker weten doe ik het niet, daarvoor was er teveel alcohol in het spel. Wat ik wel meteen wist, was dat ik 'm weer moest zien. En snel ook. Alleen was ik zijn naam vergeten en wist ik niets van hem.
Het kwam goed, meer dan goed zelfs. En hij is goed voor me, meer dan. Zo'n man die alles voor me doet en onvoorwaardelijk ontzettend veel van me houdt, dat is 'ie, en ik kan hier niet eens uitleggen hoe gek ik op 'm ben, hij is het einde, gewoon!

Zes jaar geleden zijn we getrouwd, het was precies zulk weer als nu, maar ik had het niet koud, ik was totaal in de gloria. Vandaag keek ik ons schoenendoosje foto's weer eens door, want van een trouwalbum is het tot op heden nog niet gekomen.

Eén foto zie ik elke dag, want die hangt in mijn atelier. Het is onbetwist mijn favoriet:

Dit is 'm in kleur:

Vanavond gaan we lekker eten bij De Smederij in Enkhuizen (een aanrader: klik!), want dat deden we toen ook.
De liefde... de liefde... mmm...

Een vrolijke meisjesjas!

De jas van onze jongste is af! Het was eigenlijk wel een leuke klus: goed patroon, leuke stof, tevreden moeder, blije dochter... kwartet!

Hij staat leuk in allerlei houdingen, gelukkig.

Lèèèèèt the sun shine!!

Welkom op de wereld, Flore!

Ze gaat heel vaak picknicken, dan trekt ze erop uit in een gaaf oud Volkswagen-busje. Ze gaat heel veel dansen op van die lekkere oude muziek. Ze gaat slapen in een kamertje dat is ingericht met van die leuke vintage spullen, allemaal gescoord via Marktplaats en de kringloop. Ze gaat uit wandelen in zo'n mooie oude kinderwagen. Ja, dat gaat ze allemaal doen, maar eerst gaat ze heel veel slapen drinken, poepen en weer slapen. Ze laat al onze harten smelten door er eindelijk te zijn.
Ons kleine nichtje Flore is geboren!

Toen ik het hoorde stond ik voor de klas. Ik kon nog net piepend uitbrengen: "Jongens, hebben jullie wel eens tranen van geluk gezien? Nou, hier zijn ze." En daar kwamen de waterlanders. De kinderen waren verbijsterd en daarna zaten we gezellig even met z'n allen op een grote roze wolk.

De kraammand, waar ik de afgelopen weken heerlijk mee bezig ben geweest kan uitgepakt worden, de komende dagen.

Nieuw leven.... wauw... zo mooi, zo mooi....